Historia
Hrádek był drugim obok Tassenbergu zamkiem w okolicy Tasova. Stanowił siedzibę możnego morawskiego rodu Tasowców, których pierwszym udokumentowanym przedstawicielem był w 1233 roku Záviš. Jak wskazywałaby nazwa osady, jej założycielem był niejaki Tas, posiadający imię często później powtarzane w kolejnych pokoleniach rodu. Prawdopodobnie kolejny członek rodziny o tym imieniu pod koniec XIII wieku założył Tassenberg, jednak gdy w pierwszej połowie XIV wieku liczba członków rodziny wzrosła i nastąpił podział majątku, pojawiła się potrzeba budowy kolejnej siedziby. Jej fundatorem mógł być Jan, albo jego syn Tas. Po raz pierwszy w źródłach pisanych Hrádek wspomniano w 1390 roku, a jego budowa miała miejsce najpewniej w drugiej połowie XIV wieku. Zamek przetrwał niebezpieczny okres wojen husyckich i w 1447 roku został kupiony przez Zikmunda z Chlévskiego. Jego potomkowie posiadali Hrádek do 1569 roku, lecz w XVI wieku utracił on znaczenie i został opuszczony. Gdy w powyższym roku Magdalena z Chlévskiego sprzedawała majątek Janowi Martinkovskiemu z Rozseča, zamek był już niezamieszkaną ruiną.
Architektura
Hrádek zbudowano w południowej części osady, w pobliżu kościoła św. Wacława, na mniej dominującym nad okolicą miejscu niż nieodległy Tassenberg. Usytuowano go na dość niskim, ale skalistym i stromym wzniesieniu, które przewyższało znajdujący się w okolicy potok o 12 metrów. Płynąc w wąwozie zapewniał on osłonę od północy i północnego – zachodu. Po przeciwnej, południowo – wschodniej stronie, aby oddzielić zamek od przyległego terenu, przekopano szeroką na 16 metrów i głęboką na 5 metrów fosę, która na południu zrównywała się ze stopniowo opadającymi stokami. Z pozostałych stron nie było potrzeby sztucznego przekształcania terenu.
Rdzeń zamku otrzymał formę zbliżoną w planie do trapezu o wymiarach 23 x 31–39 metrów, z niewielkim występem po stronie południowo – wschodniej, który być może zajmowany był przez pierwotną bramę wjazdową na dziedziniec. Zaraz obok obniżenie terenu po stronie południowo – zachodniej mogło powstać na miejscu zajmowanym przez budynek.
W najbardziej chronionym północnym narożniku dziedzińca znajdowała się czworoboczna wieża mieszkalna o wymiarach 9 x 9 metrów i murach grubości 2 metrów. W jej przyziemiu znajdowało się sklepione kolebkowo pomieszczenie i bardzo wąskie, prowadzące na piętro schody o szerokości jedynie 0,7 metra. Wokół kolejnego piętra budynku funkcjonować mógł wzdłuż zewnętrznych elewacji drewniany ganek, mocowany do gniazd znajdujących się w murze wieży.
Stan obecny
Do czasów współczesnych z zamku zachowały się jedynie fragmenty muru wieży mieszkalnej. W literaturze niekiedy przedstawia się ją jako bramną (zapewne ze względu na duże wyrwy w murze przyziemia), lecz z racji usytuowania w najbardziej chronionym punkcie terenu, nie wydaje się to prawdopodobne. Na jej północno – wschodniej ścianie widocznych jest sześć otworów po mocowaniu belek dawnego drewnianego ganku obronnego. Po pozostałej zabudowie przetrwały jedynie zagłębienia w terenie. Wstęp na teren Hrádka jest wolny.
powrót do indeksu alfabetycznego
bibliografia:
Hrady, zámky a tvrze v Čechách, na Moravě a ve Slezsku. Jižní Morava, t. I, red. Z.Fiala, Praha 1981.
Plaček M., Ilustrovaná encyklopedie moravských hradů, hrádků a tvrzí, Praha 2001.