Historia
Początki Spálova jako obronnego, przygranicznego punktu, uniemożliwiającego wrogom przejście od północy z doliny Červenki i dalej do Ołomuńca, sięgać mogły okresu wczesnego średniowiecza. Jako że źródła pisane nie przekazały informacji o zamku, pozostały jedynie sporadyczne znaleziska archeologiczne, pochodzące głównie z końca XIII wieku. Niewielka strażnica prawdopodobnie zanikła w wyniku pożaru. Swoją nowożytną nazwę – Szwedzka Skała, pozamkowy teren uzyskał dopiero w czasie wojny trzydziestoletniej, kiedy okolicę Spálova splądrowały szwedzkie wojska z garnizonu pobliskiego miasta Fulnek. Być może na zamkowej skale szukała wówczas schronienia okoliczna ludność.
Architektura
Zamek usytuowano na wschodnim krańcu wąskiego cypla, ponad ujściem do Odry potoku Bradlnego, płynącego od południa wąską doliną. Strome i skaliste zbocza opadały ku potokowi zarówno od południa, jak i od wschodu, natomiast na północy górowały znaczną wysokością nad korytem Odry. Jedyną dogodną drogę dojazdową od strony zachodniej przecięto poprzecznym przekopem, za którym niewielki pagórek o wymiarach 20 x 9 metrów przewyższał pozostały teren o 4,5 do 6 metrów. Prawdopodobnie pierwotnie wznosiły się na nim bliżej nieznane obwarowania oraz główna budowla mieszkalno – obronna. Dalsza, środkowa część zamku o długości około 25 metrów, zajmowana była zapewne przez wąski dziedziniec. Tylną część cypla zajmował spłaszczony teren o wielkości 11,5 x 6 metrów, zakończony skalistymi skarpami. Na platformie tej mógłby znajdować się mały obiekt strażniczy, służący kontroli ruchu w dolinie Odry.
Stan obecny
Zamek nie zachował się do czasów współczesnych. Na skraju jego cypla znajduje się obecnie współczesna altana widokowa, z której podziwiać można rozległy krajobraz. Nie prowadzą do niej żadne oznakowane szlaki, ale leśnymi ścieżkami dostać się można ze wsi Heřmánky, lub nieco dłuższą trasą z miasteczka Spálov.
powrót do indeksu alfabetycznego
bibliografia:
Plaček M., Ilustrovaná encyklopedie moravských hradů, hrádků a tvrzí, Praha 2001.
Šerý Z., Tichánek J., Šlechtická sídla na Novojičínsku, Opava 2003.