Raimund – zamek

Historia

   Zamek został wzniesiony w latach 1342 -1347 przez Jana z Donína, który uzyskał zezwolenie na jego budowę od króla Karola IV Luksemburskiego. Także swą nazwę Raimund być może zawdzięcza Karolowi IV, od którego utworzono „roy munt” – królewską górę. Jan zmarł w 1363 roku pozostawiając dwóch synów: Bedřicha i Jana, którzy około 1390 roku sprzedali zamek swym krewnym, Jindřichowi i Vilémovi z Donína. Ten ostatni dzierżył Raimund do 1414 roku, zmagając się w międzyczasie z rozbójniczymi bandami kierowanymi przez Jana z Vartemberka. Vilém zwrócił się o pomoc do miast łużyckich, które przysłały zbrojny oddział Petra Wuntscha, lecz ostatecznie posiłki same zostały oblężone na zamku. Po pertraktacjach Petr powrócił do ojczyzny, a Jan z Vartemberka wraz ze swoimi zwolennikami zajął Raimund. Rozpoczął wówczas napady na ziemie Związku Sześciu Miast łużyckich, które trwały do ​​początku wojen husyckich. Nowy wspólny wróg wymusił zaprzestanie wzajemnej wojny podjazdowej. W 1424 roku Raimund został obsadzony za zgodą Jana z Vartemberka przez Łużyczan, którzy umieścili na nim swój liczny garnizon pod dowództwem hejtmana Hansa Foltcha z Torgavy. Nie wiadomo kiedy zamek został zniszczony lub opuszczony. Mogło się to stać w 1431 roku, kiedy husyci zniszczyli pobliski zamek Grabštejn, lecz nie można również wykluczyć wykupienia i zburzenia zamku przez Łużyczan. W dokumencie z 1453 roku była już mowa tylko o wzgórzu Raimund, a osiem lat później o zburzonym zamku Raimund.

Architektura

   Zamek miał owalny w planie kształt, dostosowany do formy wzniesienia. Od strony czołowej, wschodniej, zabezpieczony był półkolistym przekopem, za którym usypano ziemny wał. Główną obronę zapewniał bezwieżowy obwód murów (forma zamku rozpowszechniona szczególnie na Morawach), dodatkowo zabezpieczony drugim pierścieniem muru parchamu. W północnej, poszerzonej części międzymurza zachowały się relikty zbiornika na wodę deszczową. W północnej części wewnętrznego dziedzińca usytuowano główny budynek mieszkalny.

Stan obecny

   Niewielkie ruiny zamku (południowo – zachodni fragment muru obwodowego) są dostępne żółtym szlakiem turystycznym, który łączy niebieski szlak z Hrádka nad Nisou do Hamrštejna z czerwonym szlakiem z Jítravy do Noviny. Wstęp na zalesiony teren Roimundu jest wolny.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Durdík T., Ilustrovaná encyklopedie českých hradů, Praha 2009.
Hrady zamky a tvrze v Cechach na Morave a ve Slezsku, red. Fiala Z., Severni Cechy t.III, Praha 1989.