Pelhřimov – miejskie mury obronne

Historia

Pierwsze obwarowania Pelhřimova z XIII wieku wzniesiono w konstrukcji drewniano – ziemnej, a w XIV wieku zaczęły być one stopniowo zastępowane przez kamienny mur obronny. Prawdopodobnie prace te rozpoczęto po 1289 roku, kiedy to Pelhřimov został zniszczony podczas sporu rodu Vítkovców z biskupem Tobiášem z Bechyně. Ponieważ Pelhřimov należał do majątku biskupiego, stał się celem zemsty Vítka z Hluboká, mszczącego się za stracenie swego brata Závišy z Falkenštejna. W 1290 roku biskup otrzymał od króla prawo odbudowy miasta i wzmocnienia go murami. W XV i XVI wieku przeprowadzono ich modernizację w związku rozwojem broni ogniowej. Wielką renowację musiano przeprowadzić zwłaszcza po niszczącym pożarze miasta z 1554 roku.

Architektura

Obwód murów obronnych otrzymał kształt zbliżony do owalu, zabezpieczonego od strony wschodniej meandrującą rzeką Bělá. W swej ostatecznej postaci obwarowania składały się z dwóch pasów murów i fosy. Starszy, wyższy pas murów nie został wzmocniony basztami, natomiast powstały w XVI wieku zewnętrzny obwód zaopatrzono w półkoliste basteje. Do miasta prowadziły trzy bramy: Jihlavská zwana także Dolną od strony północno – wschodniej, Górna czyli Rynárecká na południu oraz mniejsza furta zwana Solną lub Táborską w pobliżu zamku po stronie zachodniej. Bramy Jihlavská i Rynárecká poprzedzone były przedbramiami.

Stan obecny

Obecnie najdłuższa ciągła część dwóch linii murów obronnych znajduje się po północnej stronie ulicy Příkopy, oraz w pobliżu kościoła św. Bartłomieja, są one jednak dużo niższe w stosunku do stanu pierwotnego. Najciekawiej prezentują się dwie zachowane bramy miejskie: Rynárecká z XV wieku na ulicy Poděbradova oraz XVI-wieczna Jihlavská na przedłużeniu ulicy .

pokaż Bramę Jihlavską na mapie

pokaż Bramę Rynárecką na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Umělecné památky Čech, Moravy a Slezska, red. Poche E., t. I-IV, Praha 1977-1982.
Strona internetowa hrady.cz, městské opevnění Pelhřimov.