Otaslavice – Zamek Dolny

Historia

W Otaslavicach w wyniku podziału osady na dwie części (Górną i Dolną), funkcjonowały dwa zamki. Dolna część pod koniec XIII i na początku XIV wieku należała do lokalnych władyków. Usytuowany na jej terenie zamek po raz pierwszy wspomniany został w źródłach historycznych w 1377 roku, kiedy to w drodze małżeństwa zyskał go Jan Puška starszy z Kunštátu. Po jego śmierci zamek odziedziczył jego syn, Jan Puška młodszy. Na początku XV wieku stanął on wraz ze swym bratem Heraltem po stronie husytów, zostając nawet jednym z czołowych husyckich hejtmanów. Stało się to przyczyną końca zamku, który został zniszczony w 1424 roku przez wojska Albrecht austriackiego w trakcie kampanii przeciwko morawskim husytom.

Architektura

Zamek Dolny usytuowano na północnym końcu wydłużonego wzgórza, górującego nad położoną na południu wsią i upadającego stromo po zachodniej stronie do strumienia. Zajmował on obszar o wielkości około 45 x 23 metry, odgrodzony od strony osady szerokim na 25 metrów przekopem. Dominantą zamku był wczesnogotycki, cylindryczny bergfried o zewnętrznej średnicy 11 metrów i wewnętrznej przestrzeni wielkości jedynie około 3 metrów. Wejście do wieży umieszczono na pierwszym piętrze w piaskowcowym portalu po stronie północnej. Budynek mieszkalny prawdopodobnie znajdował się za bergfriedem, w najbezpieczniejszej części wzgórza. Pomiędzy nim a wieżą rozciągał się niewielki dziedziniec.

Stan obecny

Z zamku zachowała się połowa dolnej części masywnej wieży cylindrycznej z widocznym korytarzem i portalem wejściowym na pierwszym piętrze. Nad reliktami ościeży portalu wciąż widoczny jest herb panów z Kunštátu. Wstęp na teren wzgórza zamkowego jest wolny.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Hrady zamky a tvrze v Cechach na Morave a ve Slezsku, red. Fiala Z., Severni Morava t.II, Praha 1989.
Plaček M., Ilustrovaná encyklopedie moravských hradů, hrádků a tvrzí, Praha 2001.