Nístějka – zamek

Historia

Najstarsza pisemna wzmianka o zamku, stojącym przy starym szlaku prowadzącym przez dolinę Izery, pochodzi z 1369 roku, kiedy to dzierżył go Heník z Valdštejna. Na przełomie wieków w posiadanie zamku przeszli Vartemberkowie. Od 1422 roku właścicielem był Vaněk (Václav) z Jenštejna, a po nim Mikuláš Nístějka z Jenštejna, który zmarł w 1459 roku. Dzięki badaniom archeologicznym wiadomo, iż koniec zamku nastąpił w drugiej połowie XV wieku w wyniku pożaru. Potwierdzeniem tego jest pisemna informacja z 1514 roku opisująca Nístějke jako opuszczoną ruinę.

Architektura

Zamek  usytuowano na wysokiej, podłużnej grani, dominującej nad doliną rzeki Izery i potokiem Vysockim. Strome zbocza zapewniały mu całkowite bezpieczeństwo od strony północnej, południowej i wschodniej, ale od północnego-zachodu konieczne było zabezpieczenie drogi dojazdowej przekopem. Dodatkową ochronę bramy zapewniała cylindryczna wieża. Nie była ona powiązana z murami obwodowymi i zapewne pełniła funkcję typowego bergfriedu. Wokół niej znajdowała się najobszerniejsza część zamku, która stopniowo zwężała się w kierunku południowo – wschodnim ku skalnemu cyplowi. Tam, w najbezpieczniejszym miejscu usytuowano główne budynki mieszkalne. Było to ciekawe, dwu lub trzykondygnacyjne, wieloboczne założenie, poprzedzone stojącą na zachodniej, osobnej skale czworoboczną wieżą lub budynkiem.  Komunikacja między obydwoma konstrukcjami odbywać mogła się jedynie za pomocą mostu lub drewnianej kładki.

Stan obecny

Do czasów współczesnych przetrwały jedynie niewielkie relikty murów, spośród których najbardziej wyróżnia się dolna część cylindrycznej wieży. Wstęp na teren ruin jest wolny. Prowadzi do nich żółty szlak turystyczny z miejscowości Hradsko.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Hrady zamky a tvrze v Cechach na Morave a ve Slezsku, red. Fiala Z., Severni Cechy t.III, Praha 1989.