Luleč – zamek

Historia

   Zamek po raz pierwszy pojawił się w źródłach pisanych w 1406 roku, lecz istniał już wówczas od ponad stu lat. Wzniesiono go na jeszcze starszych obwarowaniach grodu z epoki brązu z inicjatywy pomniejszego morawskiego rycerskiego rodu. Jako pierwsi pisali się z niego w latach 1349-1366 Fridrich z Lulča, a po nim Bedřich, być może jego syn. Miał Bedřich również braci, którzy rozeszli się po okolicznych majątkach, które kupili lub zdobyli w trakcie walk niespokojnego okresu końca XIV wieku. Potomkiem Bedřicha był Diva, aktywny zwolennik obozu katolickiego w trakcie wojen husyckich. Walczył on u boku biskupa ołomunieckiego Jana Żelaznego, kierując na siebie odwetowe wyprawy husytów, którzy prawdopodobnie w trakcie jednej z nich, w 1423 roku zniszczyli zamek Luleč wraz z wszystkimi innymi katolickimi warowniami rejonu Vyškova. Kolejny właściciel, Eliška z Lulča odbudowała zamek, który był zamieszkany jeszcze w 1490 roku, gdy kupił go Václav z Ludanic. Od tamtego momentu stracił na znaczeniu i już w 1522 roku był uznawany za opuszczony.

Architektura

   Zamek zajmował wzniesienie chroniące stromymi skalnymi stokami zwłaszcza jego zachodnią stronę. Z pozostałych kierunków zabezpieczono się dodatkowo przekopaniem półkolistej suchej fosy o szerokości od 14 do 25 metrów i głębokości około 2,5 metra oraz usypaniem ziemnego wału. W jego pobliżu odnaleziono liczne kamienie co skłania do przypuszczeń, iż był wzmocniony murowaną okładziną lub miał kamienny rdzeń. Po stronie północnej wał rozszerzał się do prostokątnej w planie płaszczyzny, która zapewne była wjazdem do zamku.
   Wewnątrz wału, niewielki 5-metrowej wysokości pagórek o wymiarach 35 x 26 metrów, zajmowany był przez rdzeń zamku. Jego ochronę zapewniał nieregularny, zbliżony do owalu obwód murów, od strony południowej i zachodniej zasilony dodatkowo niższym murem parchamu. Międzymurzem tym (15 metrów szerokości na południowej stronie) być może poprowadzono drogę do wewnętrznego dziedzińca. Główny budynek mieszkalny usytuowano prawdopodobnie w północno – zachodniej części majdanu.

Stan obecny

   Zamek nie zachował się do czasów współczesnych. Wstęp na jego teren, gdzie widoczne są jedynie niewielkie kamienne relikty, jest wolny.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Hrady zamky a tvrze v Cechach na Morave a ve Slezsku, red. Fiala Z., Jizni Morava t.I, Praha 1989.
Plaček M., Ilustrovaná encyklopedie moravských hradů, hrádků a tvrzí, Praha 2001.