Kunratice – zamek Nový Hrad

Historia

   W 1407 roku król Wacław IV kupił od spadkobierców Prokopa Olbramovica wieś Kunratice z zamiarem zbudowania na jej terenie zamku myśliwskiego, który służyłby też jako ufortyfikowana rezydencja niedaleko Pragi. Prace rozpoczęto w 1411 roku, około kilometr na północny zachód od wsi. W odróżnieniu od większości innych zamków z tego okresu, znamy imiona osób, które brały udział w jego budowie. Została ona zlecona mistrzowi Kříž, znanemu również z prac przy ratuszu nowomiejskim w Pradze oraz mistrzowi Hertvínowi i pisarzowi Blažejovi. Prace nad wykopaniem fosy zlecono Řehořovi i jego bratu Maříkovi Otrole, na co otrzymali 150  kop groszy praskich, choć w wypadku nie dotrzymania terminów król mógł nałożyć na nich kary finansowe.
   Budowa posuwała się szybko i już pod koniec 1412 roku Wacław IV mógł na zamku przebywać. Jego częste pobyty tutaj są udokumentowane w kolejnych latach. Król na tyle polubił Kunratice, iż przeniósł nawet do Nowego Zamku swą bibliotekę. Na zamku tym zmarł w 1419 roku, a później przeniosła się tu wdowa po nim, królowa Zofia. Od połowy 1420 roku na zamku znajdowała się już załoga króla Zygmunta Luksemburczyka. Pod koniec 1420 roku Nový Hrad oblegli husyccy prażanie, wyposażeni w artylerię ogniową. Ponieważ uszkodziła ona obwarowania, garnizon zamku nie widząc szans na skuteczną obronę, rozpoczął 25 stycznia 1421 roku rozmowy o kapitulacji. Ciągnęły się one bezskutecznie przez dwa dni, aż ostatecznie prażanie przeprowadzili szturm, w efekcie którego zamek został zdobyty i zniszczony.

Architektura

   Zamek został zbudowany na wzgórzu w zakolu potoku kunratickiego. Od strony południowej, północnej i zachodniej chroniony był wysokimi skarpami i tylko od północnego wschodu można było poprowadzić ponad przekopem długi most na sąsiednie wzniesienie. Zgodnie z umową jaką zawarł król z wykonawcami rów miał mieć 9 metrów głębokości i 17,8 metra szerokości. Zewnętrzną strefę obrony zapewniać miał ziemny wał, a bezpieczeństwo miało zostać dodatkowo podniesione przez wody potoku, na którym planowano wznieść tamę o około 18 metrach szerokości i 8 metrach wysokości w celu ich spiętrzenia.
   Nowy Zamek miał kształt nieregularnego pięciokąta, którego dłuższa oś w kierunku północny wschód – południowy zachód miała około 70 metrów długości. W stronę bramy zamek zwrócony był ostrym załamaniem muru (ostrogą) czworobocznej, nieregularnej w planie wieży, której funkcję obronną podnosiła duża, 2,5 metrowa grubość ścian. Do wieży od zachodu przylegał budynek mieszkalny o wymiarach 23 x 8,5 metra. Posiadał on dwa piętra, piwnicę, trzy pomieszczenia w przyziemiu i zewnętrzne schody od strony dziedzińca prowadzące na pierwsze piętro. Po zachodniej stronie dostawiona do niego była mniejsza czworoboczna wieża bramna. Z niej międzymurzem północno – wschodnim prowadziła droga łącząca główny dziedziniec z pierwszą bramą przy moście i wieżą z ostrogą. Drugi budynek został przystawiony do kurtyny południowo – zachodniej.

Stan obecny

   Do czasów współczesnych zachowały się jedynie dolne partie fragmentów murów oraz piwnice pałacu, w dużej części odsłonięte w trakcie prac archeologicznych. Wstęp na teren ruin jest wolny.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Hrady zamky a tvrze v Cechach na Morave a ve Slezsku, red. Fiala Z., Praha a Okoli t.VII, Praha 1989.
Menclová D., České hrady, Praha 1972.