Historia
Zamek zbudowany został w drugiej połowie XIV wieku, prawdopodobnie z fundacji miejscowego rycerskiego rodu. Dojść mogło do tego po 1360 roku, kiedy to okoliczne dobra Drahonín i Nevěřín zostały wydzielone z majątku zamku Loučky i uzyskały niezależność. W 1427 roku budowlę przejął Jan z Pernštejna do którego należała przez dłuższy czas, z przerwą na lata 1429-1430, kiedy to zamkiem zarządzał Mikuláš Člupek, będący na służbie Pernštejnów, oraz około 1437 roku, kiedy na krótko posiadali go Vojnovie z Litavy. W latach 80-tych XV wieku zamek był już uważany za niezamieszkaną ruinę. Być może jego koniec miał związek z walkami czesko-węgierskimi z drugiej połowy XV wieku.
Architektura
Niewielki zamek usytuowano na cyplu wzniesienia, górującego nad doliną rzeki Bobrůvka po stronie południowej, w pobliżu drogi do leżącego na północnym – zachodzie Drahonína. Košíkov dzięki dogodnemu naturalnemu ukształtowaniu terenu chroniony był wysokimi i stromymi skarpami z trzech stron. Jedynie na kierunku dogodnego podejścia północno – wschodniego, musiał zostać zabezpieczony szerokimi rowami i masywnymi wałami, choć obwarowania ziemne o nieco mniejszej sile zabezpieczyły założenie także z pozostałych stron, za wyjątkiem odcinka południowego.
Zamek składał się z czworobocznego budynku o wymiarach podstawy 15 x 11,5 metra, zapewne o wieżowym charakterze, do którego od północy i wschodu przylegał mały, otoczony murami obronnymi dziedziniec. Budynek stał w najwyższym punkcie wzniesienia. W przyziemiu mieścił trzy wąskie pomieszczenia, umieszczone jedno za drugim i zajmujące całą rozpiętość murów na osi wschód – zachód. Ponad nimi mieściła się co najmniej jedna, a zapewne dwie kondygnacje, być może wzorem innych budowli tego typu zwieńczone szachulcową nadbudową lub gankiem.
Mur obronny po północnej stronie budynku stykał się z nim w dwóch narożnikach. Bardzo masywna kurtyna północno – wschodnia być może miała formę muru tarczowego, skierowanego w stronę spodziewanego największego zagrożenia. Przed murem wykopano wspomnianą powyżej fosę o szerokości od 8 do 14 metrów, otaczającą cały zamek, za wyjątkiem strony południowej. Na południowym – wschodzie usytuowano część gospodarczą lub rodzaj przedbramia, z zabudową wzniesioną prawdopodobnie w konstrukcji szachulcowej.
Stan obecny
Do dnia dzisiejszego z zamku przetrwał rów suchej fosy, częściowo zasypany kamieniami. Ponadto widoczne są niewielkie pozostałości murów, przede wszystkim masywnej kurtyny północno – wschodniej oraz fundamenty domu wieżowego. Zamek nie został oznaczony żadnymi ścieżkami turystycznymi.
powrót do indeksu alfabetycznego
bibliografia:
Hrady, zámky a tvrze v Čechách, na Moravě a ve Slezsku. Jižní Morava, t. I, red. Z.Fiala, Praha 1981.
Plaček M., Hrady a zámky na Moravě a ve Slezsku, Praha 1999.
Plaček M., Ilustrovaná encyklopedie moravských hradů, hrádků a tvrzí, Praha 2001.