Engelsberg (Sehrad) – zamek

Historia

Zamek Engelsberg prawdopodobnie został wzniesiony w drugiej połowie XIII wieku przez biskupiego lennika Helemberta de Turri. Z pewnością istniał już w 1261 roku, gdyż został wymieniony jako punkt graniczny w dokumencie obdarowującym ziemią klasztor w Vizovicach („substus castrum dictum Engelsperk, et substus montem, in quo illud castrum est situm“). Pomiędzy rokiem 1297 i 1300 zamek dzierżył niejaki Siegfried, prawdopodobnie lennik biskupa ołomunieckiego, a kolejni właściciele Engelsbergu zapewne także podlegali władzy biskupiej. W drugiej połowie XIV wieku źródła odnotowały iż jego właściciele często popadali w konflikt z klasztorem w Vizovicach. W 1361 roku miejscowy opat skarżył się papieżowi na rycerzy rozbójników z zamku Sehradice. Było to pierwsze znane użycie nowej nazwy zamku, która z czasem wyparła wcześniejszy Engelsberg. Od 1397 roku zamek dzierżyli panowie z Cimburka. Podczas wojen husyckich byli to bracia Miroslav i Jan Balšan z Cimburka, znani jako rabusie i pustoszyciele okolicznych ziem. By uspokoić sytuację w 1449 roku Margrabstwo Moraw wykupiło zamek i przekazało Burianovi z Vlčnova. Później jego syn sprzedał Sehrad panom z Landštejnu, którzy prawdopodobnie pod koniec XV wieku całkowicie opuścili zamek. W 1518 roku był on już wymieniony jako niezamieszkana ruina.

Architektura

Zamek został wzniesiony na wydłużonej skalnej grani, do której jedyna przystępna droga wiodła od strony zachodniej. Pozostałe ograniczone były przez strome skarpy. W bezpośrednim sąsiedztwie zamku, na zachodzie znajdowało się jezioro. Wschodnią część zajmował najstarszy rdzeń zamku o wymiarach 35 x 20 metrów, otoczony murem obronnym na planie nieregularnego czworoboku. Umieszczoną po zachodniej stronie bramę flankowała cylindryczna wieża – stołp. Dalej droga prowadziła północnym międzymurzem na wewnętrzny dziedziniec, gdzie w najdalszej, wschodniej części umieszczono budynek mieszkalny. Całość otoczono suchą fosą i obwarowaniami drewniano – ziemnymi, a w późniejszym okresie prawdopodobnie dodatkowym, zewnętrznym murem obronnym. Dostęp do zamku od zachodu zabezpieczało także podzamcze o bardzo zbliżonych do zamku górnego wymiarach i układzie. Jego niezwykłym i unikalnym elementem obronnym był zestaw pięciu wałów rozdzielonych rowami, umieszczonych w odległości 10 metrów od siebie, po stronie zachodniej.

Stan obecny

Zamek nie zachował się do czasów współczesnych. W zasadzie jego jedynym czytelnym elementem jest obecnie system ziemnych wałów i rowów. Wstęp na silnie zalesiony teren jest wolny.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Hrady zamky a tvrze v Cechach na Morave a ve Slezsku, red. Fiala Z., Jizni Morava t.I, Praha 1989.
Strona internetowa wikipedia.org, Engelsberk.