Brno – katedra św Piotra i Pawła

Historia

   Początki kościoła św. Piotra sięgają XI-XII wieku, kiedy na szczycie wzgórza Petrov zbudowano romańską kaplicę zamkową. Pod koniec XII wieku, za panowania margrabiego Konrada II Ottona budowlę to powiększono o kryptę i apsydę, a pod koniec XIII i na początku XIV wieku, za panowania w Czechach dynastii Luksemburgów rozbudowano we wczesnogotycką bazylikę. Służyła ona jako kościół parafialny dla czesko-języcznych mieszkańców Brna, powstała też przy niej kapituła. Około 1500 roku wezwanie kościoła rozszerzono na apostoła Pawła i przekształcono budowlę w formę halową.
   Kościół był kilkakrotnie dewastowany, szczególnie podczas wojny trzydziestoletniej i szwedzkich oblężeń Brna w 1643 i 1645 roku. Prowizorycznych napraw dokonano między 1651 a 1652. W XVIII wieku (1743–1746) wnętrze świątyni zostało mocno przekształcone w stylu baroku przez architekta Maurycego Grimma, co niestety wiązało się z usunięciem wielu gotyckich elementów. W 1777 kościół został podniesiony przez papieża Piusa VI do rangi katedry, w związku z czym dokonano renowacji budowli w stylistyce barokowej. Kolejne znaczące modyfikacje miały miejsce w latach 1879-1891 i 1901–1909, kiedy to bryle kościoła nadano z zewnątrz neogotyckie zdobienia, widoczne szczególnie na szczycie zachodniej fasady. Stare wieże zostały wówczas rozebrane, a przy zakończeniu naw bocznych wzniesiono nowe, neogotyckie.

Architektura

   Katedra z końca okresu średniowiecza osiągnęła formę trójnawowej budowli halowej z węższym i dość długim, zakończonym trójbocznie prezbiterium po stronie wschodniej. Przy nawach bocznych dobudowane zostały czworoboczne wieże, po jednej od północy i południa. Całość budowli została wzmocniona licznymi, wysokimi przyporami, pomiędzy którymi umieszczono duże, ostrołukowe okna z maswerkami.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Strona internetowa wikipedia.org, Katedrála svatého Petra a Pavla.