Blanice – kościół św Idziego

Historia

Kościół św. Idziego w Blanicach powstał w drugiej połowie XII wieku. Świątynię rozbudowano prawdopodobnie w dwóch etapach, z których drugi miał miejsce w  latach 1385-1390, powstało wówczas nowe gotyckie prezbiterium, dwa ramiona transeptu, wieża i sklepienia. Fundatorami prac byli Jan z Rožmberka i Eliška Rožmberk z Haslachu, znani także z rozbudowy kościoła w pobliskim Bavorovie. Koeljne, na szczęście niezbyt istotne modyfikacje przeprowadzono na przełomie XVII i XVIII wieku. Zmieniono wówczas kształt większości okien, przystawiono zakrystię po północnej stronie prezbiterium i południową kruchtę. Z tego okresu pochodzi również większość wyposażenia wnętrza i szczyt wieży.

Architektura

Średniowieczny kościół składał się z krótkiej, prostokątnej nawy, będącej najstarszą, romańską częścią budowli. W XIV wieku w jej południowo – zachodnią część została wbudowana czworoboczna wieża, a od strony wschodniej wzniesiono gotycką nawę poprzeczną (transept) oraz prostokątne prezbiterium. Najprawdopodobniej zastąpiły one wcześniejsze, romańskie prezbiterium o nieznanym kształcie. Nowe gotyckie części wzmocniono zewnętrznymi przyporami, przepruto ostrołukowymi oknami i zwieńczono wewnątrz sklepieniami krzyżowo – żebrowymi.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Strona internetowa hrady.cz, kostel sv. Jiljí.