Bílkov – zamek

Historia

Zamek został zbudowany przez Ratibora albo Smila z rodu Ranožírovców. Smil po raz pierwszy pisał się z Bílkova w 1253 roku. Był on ważnym dworzaninem Przemysła Ottokara II, jednak po bitwie pod Suchymi Krutami w 1278 roku w trakcie której poległ wraz z królem, jego ród podupadł. Ješek, ostatni przedstawiciel rodziny udokumentowany został w 1303 roku. Przed połową XIV wieku majątek nabył rycerz z Hradca, a w 1399 roku Eliška z Hradca, żona Jana z Kravař. Zamek przetrwał wojny husyckie, lecz wkrótce potem stał się obiektem sporu. Miała go dzierżyć jako wiano Anna z Hradca, która poślubiła Hynka Ptáčka z Pirkštejna, ale z roszczeniami wystąpił jej krewny, Menhard z Hradca. W 1444 roku, po nocnym ataku Hynek zdobył warownię i zniszczył. Bílkov nie został już później naprawiony i stał się źródłem materiałów do budowy domów mieszkalnych.

Architektura

Zamek został ulokowany w obronnym miejscu, otoczonym trzema stawami, z których dwa połączono szeroką fosą. Średniowieczna osada z kościołem św. Jana ulokowana była po jego wschodniej stronie. Niewiele wiadomo o układzie budowli, być może miał ona formę dwuczłonową z wydzielonym niewielkim przedzamczem.

Stan obecny

Zamek nie zachował się do czasów współczesnych, widoczne są jedynie niektóre ziemne wały i relikty murów. Teren jest w znacznym stopniu zajęty przez współczesną zabudowę mieszkalną.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Hrady zamky a tvrze v Cechach na Morave a ve Slezsku, red. Fiala Z., Jizni Morava t.I t.VI, Praha 1989.
Plaček M., Ilustrovaná encyklopedie moravských hradů, hrádků a tvrzí, Praha 2007.

Strona internetowa hrady.cz, hrad Bílkov.