Bílkov – zamek

Historia

Zamek został zbudowany przez Ratibora albo Smila z rodu Ranožírovców. Smil po raz pierwszy pisał się z Bílkova w 1253 roku. Był on ważnym dworzaninem Przemysła Ottokara II, jednak po bitwie pod Suchymi Krutami w 1278 roku w trakcie której poległ wraz z królem, jego ród podupadł. Ješek, ostatni przedstawiciel rodziny udokumentowany został w 1303 roku. Przed połową XIV wieku majątek nabył rycerz z Hradca, a w 1399 roku Eliška z Hradca, żona Jana z Kravař. Zamek przetrwał wojny husyckie, lecz wkrótce potem stał się obiektem sporu. Miała go dzierżyć jako wiano Anna z Hradca, która poślubiła Hynka Ptáčka z Pirkštejna, ale z roszczeniami wystąpił jej krewny, Menhard z Hradca. W 1444 roku, po nocnym ataku Hynek zdobył warownię i zniszczył. Bílkov nie został już później naprawiony i stał się źródłem materiałów do budowy domów mieszkalnych.

Architektura

Zamek został ulokowany w obronnym miejscu, otoczonym trzema stawami, z których dwa połączono szeroką fosą, którą trzeba było przebyć po około 30 metrowej długości moście. Średniowieczna osada z kościołem św. Jana ulokowana była po jego wschodniej stronie. Niewiele wiadomo o układzie zamku, być może miał on formę dwuczłonową z wydzielonym niewielkim przedzamczem. Tuż przed fosą znajduje się owalny pagórek, którego zachowana nazwa Bašta wskazuje na istnienie tu dodatkowych obwarowań, chroniących przedpola zamku od strony osady.

Stan obecny

Zamek nie zachował się do czasów współczesnych, widoczne są jedynie niektóre ziemne wały i relikty murów. Teren jest w znacznym stopniu zajęty przez współczesną zabudowę mieszkalną.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Hrady zamky a tvrze v Cechach na Morave a ve Slezsku, red. Fiala Z., Jizni Morava t.I t.VI, Praha 1989.
Plaček M., Ilustrovaná encyklopedie moravských hradů, hrádků a tvrzí, Praha 2007.

Strona internetowa hrady.cz, hrad Bílkov.