Tretower – zamek

Historia

    Zamek Tretower został wzniesiony po podboju walijskiego królestwa Bycheiniog w ostatnich latach XI wieku przez Picarda, jednego z normandzkich najeźdźców. Prawdopodobnie około 1150 roku syn Picarda, Roger Picard I, zastąpił pierwotną drewniano – ziemną budowlę typu motte and bailey, murowanym obwodem warownym (shell keep). Podobnie jak wiele zamków normańskich w marchiach, Tretower uwikłany był w lokalną politykę przygranicznych wojen. W 1233 roku został zaatakowany przez Ryszarda Marshala, earla Pembroke, który sprzymierzył się z walijskim władcą Llywelynem ab Iorwerthem. Zamek został poważnie uszkodzony i musiał zostać naprawiony przez Rogera Picarda. W trakcie odbudowy Roger wzniósł imponujący okrągły donżon oraz obwarował murowane przedzamcze.
    Na początku XV wieku ród Picardów wymarł i po parokrotnej zmianie właścicieli zamek w drodze małżeństwa przeszedł na rodzinę Berkeleyów, której główna rezydencja znajdowała się w zamku Berkeley. W 1429 roku zamek został sprzedany Williamowi ap Thomasowi, którego syn, William Herbert, został hrabią Pembroke. W Tretower zamieszkał przyrodni brat Herberta, Roger Vaughan, który rozbudował dwór u podnóża zamku. Zarówno Herbert, jak i Vaughan zginęli podczas Wojny Dwóch Róż pomiędzy 1469 a 1471 rokiem. Rodzina Vaughanów pozostała zwolennikami Yorkow, jednak w 1485, po śmierci Ryszarda III Yorka w bitwie pod Bosworth, zbuntowali się przeciwko nowemu królowi Henrykowi VII. Henryk ułaskawił Vaughanów w 1487 roku, dzięki czemu mogli oni powrócić do zamku i dworu Tretower. Posiadali oni warownię do początku XVIII wieku, po czym zamek parokrotnie zmienił właścicieli, został opuszczony, a jego ruina ostatecznie została przejęta przez rząd.

Architektura

   Pierwotny zamek z XI wieku był drewnianą konstrukcją wzniesioną na ziemnym kopcu (motte and bailey). W połowie XII wieku został przebudowany, w efekcie czego kopiec zniwelowano i powstał murowany pierścień murów obronnych o planie zbliżonym do kolistego. Na wewnętrznym dziedzińcu, przy południowej i zachodniej stronie murów, został zbudowany budynek mieszkalny (solar), kuchnia z paleniskiem i dwupiętrowy budynek wielkiej sali (great hall). Wjazd do zamku umieszczono w czworobocznej wieży bramnej od strony wschodniej. Posiadała ona wewnątrz głęboki dół, dlatego istnienie zwodzonego mostu jest wysoce prawdopodobne.
   Na początku XIII wieku większość budynków wewnątrz obwodu została rozebrana, by zrobić miejsce potężnemu, cylindrycznemu donżonowi. Pozostawiono jedynie budynek kuchni, która dalej funkcjonowała. Wejście do donżonu prowadziło po drewnianych, zewnętrznych schodach wprost na pierwsze piętro. Połączony był także z poziomu drugiego piętra drewnianym gankiem z koroną murów obronnych. Posiadał cztery kondygnacje, a komunikację zapewniały schody umieszczone w grubości muru. Aby zejść do przyziemia, pierwotnie trzeba było wejść do niszy okiennej naprzeciwko głównego wejścia i zejść w dół schodami. Aby wejść na drugie piętro, trzeba było przejść przez dwa odrzwia, między którymi kolejne schody prowadziły na wyższe piętra. Pierwsze i drugie piętro ogrzewane było kominkami i oświetlane ostrołukowymi oknami. Także najwyższa kondygnacja posiadała dwa doświetlające okna. Wieża zwieńczona była hurdycją.
    W XIII wieku dokonano także przebudowy przedzamcza. Wzniesiono kamienne mury obronne o kształcie trapezu, wzmocnione w dwóch najbardziej wysuniętych narożnikach półokrągłymi wieżami. Brama znajdowała się zapewne po stronie południowo – wschodniej.

Stan obecny

    Zamek przetrwał do czasów współczesnych w postaci trwałej ruiny. Zachował się XIII-wieczny donżon, duża część otaczającego go muru obronnego i fragment muru przedzamcza. Niestety nie ma znaczących fragmentów wieży bramnej, nie zachowały się także wieże przedzamcza i jego brama wjazdowa. Zamek udostępniony jest do zwiedzania od 24 marca do 4 listopada w godzinach od 10:00 do 17:00.

jeśli zwiedziłeś  powyższy zabytek, oceń:
[rate]

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego