Tretower – dwór

Historia

    Początki budowy obronnego dworu w Tretower datuje się na wczesne lata XIV wieku. Na początku XV wieku, z powodu walijskiego powstania Owaina Glyndŵra przeciwko królowi Henrykowi IV, budynek znalazł się w niebezpieczeństwie. Pobliski zamek został zaatakowany, lecz sir James Berkeley z powodzeniem odparł napastników. Dwór prawdopodobnie także uniknął poważniejszych szkód. W 1404  roku w pobliżu stoczona została bitwa pod Mynydd Cwmdu, pomiędzy angielską armią dowodzoną przez Ryszarda Beauchampa, earla Warwick, a walijską armią Owaina, w wyniku której wódz powstańców omal nie został schwytany. Niecałe dziesięć lat później dwór był miejscem zbornym dla walijskich łuczników, mających służyć królowi Henrykowi V we Francji i przyczynić się do zwycięstwa Anglików w bitwie pod Agincourt.
   W początkowym okresie ziemie wokół Tretower były własnością rodziny Picard (Pychard), która zdobyła rozległe tereny w hrabstwie Herefordshire, w zamian za pomoc udzieloną Wilhelmowi Zdobywcy. Kolejnymi właścicielami dworu byli William Herbert, earl Pembroke i jego przyrodni brat, Sir William Herbert. Około 1450 roku przekazali oni posiadłość Sir Rogerowi Vaughanowi. Nowy właściciel dokonał znaczącej przebudowy i rozbudowy dworu.
    Roger Vaughan w trakcie Wojny Dwóch Róż należał do obozu Yorków, walcząc w starciu pod Mortimer’s Cross w 1461 i prowadząc po bitwie Owaina Tudora na egzekucję. W 1465 roku stłumił powstanie w Carmarthenshire, a wkrótce potem otrzymał tytuł szlachecki. W 1471 roku po bitwie pod Tewkesbury ścigał Jaspera Tudora, ale tym razem role się odwróciły, Tudor sam pochwycił Rogera i ściął go na zamku Chepstow.
    Syn i dziedzic Rogera Vaughana, Sir Tomasz Vaughan, kontynuował rozbudowę dworu w ostatniej ćwierci XV wieku, wzmacniając go murem obronnym i wieżą bramną. Kolejne modernizacje zostały przeprowadzone w 1630 roku przez Charlesa Vaughana, szeryfa Brecknock, który dodał piwnice, nowe schody i przemodelował zewnętrzną stronę zachodniego skrzydła. Charles przekazał w spadku dwór swojemu synowi, Edwardowi Vaughanowi, ale ten zmarł bezpotomnie, a majątek przeszedł na jego siostrę, Margaret z Maes-y-Gwartha, poślubioną z Tomaszem Morganem. Przez następne lata dwór zmieniał często właścicieli, nie był jednak znacząco przebudowywany, popadł natomiast w zaniedbanie, służąc jako stodoła, świniarnia i magazyn. Dopiero w 1929 roku Towarzystwo Brecknock złożyło apelację od rządu o zakup budynku. W latach trzydziestych został ocalony w wyniku przeprowadzonej wówczas renowacji.

Architektura

    Najstarszym fragmentem dworu jest XIV-wieczne, prostokątne w planie skrzydło północne. W jego wnętrzu, w przyziemiu umieszczono pośrodku wielką salę (hall) otwartą na wysoki dach, prywatną komnatę i jeszcze jedno pomieszczenie. Wielka sala prawdopodobnie służyła jako lokalny sąd w którym płacono grzywny i dziesięciny.
   W XV wieku przebudowano północne skrzydło, podwyższając je o dodatkową kondygnację z dostawionym gankiem od strony dziedzińca. Niższe piętro zaczęło wówczas służyć jako magazyny, spiżarnia i kuchnia na zachodnim krańcu.
Zbudowano wówczas także zachodnie skrzydło z nową wielką salą, komnatą prywatną (solar) i pomieszczeniami mieszkalnymi na piętrze. W ostatniej ćwierci XV wieku wzniesiony został mur obronny od strony południowej i wschodniej, który wraz z dwoma skrzydłami zamknął wewnętrzny dziedziniec. Mur posiadał wydatny parapet na wspornikach i zwieńczony był krenelażem. Bramę umieszczono w czworobocznej wieży w kurtynie wschodniej. W XVII wieku północne skrzydło zostało podpiwniczone. Do podziemnych pomieszczeń prowadziły nowe schody z poziomu dziedzińca.

Stan obecny

   Tretower Court jest wyjątkowym, rzadko spotykanym przykładem średniowiecznego dworu, który dodatkowo na przestrzeni wieków uniknął zniszczeń i znaczących przekształceń. Udostępniony jest do zwiedzania wraz z pobliskim zamkiem od 24 marca do 4 listopada w godzinach od 10:00 do 17:00.

jeśli zwiedziłeś  powyższy zabytek, oceń:
[rate]

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego