Stackpole – kościół św Jakuba i Elidyra

Historia

Kościół św Jakuba i Elidyra w Stackpole został zbudowany w XII wieku na terenach o silnej kolonizacji angielskiej już od czasów podboju normańskiego. Biorąc pod uwagę angielskie dziedzictwo, zagadkowe jest, iż kościół został poświęcony św. Elidyrowi lub Elidorowi. Nazwa może jednak odnosić się do Elidora de Stackpole, normańskiego rycerza, który założył tutaj osadę. Być może było zwyczajem upamiętnienia założyciela jako świętego patrona. Pod wezwaniem św. Jakuba kościół znany był dopiero od XVIII wieku. W 1851 roku budowla została poddana wiktoriańskiej renowacji przez Sir George Gilberta Scotta, jednego z najbardziej uznanych wówczas architektów.

Architektura

Kościół składa się z długiej, prostokątnej w planie nawy o wymiarach 17 x 6 metrów i prostokątnego prezbiterium od strony wschodniej o wymiarach 6,5 x 4,5 metra. Do nawy od północy i południa dobudowane zostały ramiona transeptu, a przy północnej ścianie prezbiterium, zwieńczona jednospadowym dachem, zakrystia. Bardzo duże ukośne przejścia (squints) łączą każdy transept z prezbiterium. Po południowej stronie kościoła wzniesiono także kruchtę i kaplicę (Lort Chapel). Na końcu północnej części transeptu znajduje się wieża, zlokalizowana tak nietypowo w celu wykorzystania wyższego poziomu terenu w tamtym miejscu. Wieża ma typową, lokalną formę z parapetami umieszczonymi na wspornikach i wieżyczką schodową w narożniku północno – zachodnim. Brakuje jej jedynie wznoszonego zazwyczaj krenelażu. Jej kondygnacja naziemna ma sklepienie otwarte na północną część transeptu. Wewnątrz kaplicy i w transeptach zachowały się pierwotne sklepienia z XIV wieku, mała piscina z XIV stulecia w południowym transepcie oraz otwory do podglądania (hagioscope) w łuku tęczowym prezbiterium.

jeśli zwiedziłeś  powyższy zabytek, oceń:
[rate]

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego