St Lythans – grobowiec neolityczny

Historia

Grobowiec w St Lythans został wzniesiony w okresie neolitu około 4000-3000 roku p.n.e. Służył on jako miejsce wspólnego pochówku wczesnorolniczych społeczności, których osiadły od niedawna tryb życia pozwalał wznosić podobne budowle. Być może pełnił także funkcje ceremonialne, jako miejsce spotkań i obrzędów. Ciała zmarłych prawdopodobnie pozostawały odsłonięte, zanim kości przeniesiono do komory grobowej.

Architektura

Grobowiec składał się z komory umieszczonej wewnątrz podłużnego kopca (cairn) utworzonego z mniejszych kamieni i ziemi. Kopiec prawdopodobnie miał około 24 metry długości i 11 metrów szerokości, przy czym komora zajmowała jego wschodni kraniec. Obecnie składa się ona z trzech pionowych kamieni i kamiennej płyty pełniącej rolę stropu (capstone) o wadze do 35 ton. Kamień wierzchni, który opada w dół od południowego wschodu do północnego zachodu, ma długość 4 metrów, szerokość 3 metrów i 0,7 metra grubości. Wnętrza dwóch zwróconych do siebie, prostokątnych kamieni zostały wygładzone, a na górze trójkątnego, tylnego kamienia znajduje się trójkątny otwór, podobny do występujących w innych dolmenach, takich jak np. Trethevy Quoit w Kornwalii. Komora grobowa ma minimalną wewnętrzną wysokość 1,8 metra i orientowana jest w linii wschód – zachód, z wejściem skierowanym na wschód.

jeśli zwiedziłeś  powyższy zabytek, oceń:
[rate]

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego