St Brides Major – kościół św Brygidy

Historia

Pierwsza wzmianka o kościele św. Brygidy w St Brides Major dotyczy roku 1141, kiedy to Maurycy de Londonia przekazał go kościołowi św. Piotra w Gloucester. Został on wzniesiony na niewielkim wzgórzu górującym nad drogą użytkowaną już przez Rzymian, a następnie przez Normanów, jako połączenie z pobliskim zamkiem Ogmore.  W XIV wieku został przebudowany i dodatkowo powiększony o wieżę w kolejnym stuleciu. W 1851 roku został gruntownie odrestaurowany, dobudowano wówczas także zakrystię i kruchtę oraz usunięto lektorium.

Architektura

Kościół składa się z prostokątnej w planie nawy i niższego  oraz węższego, prostokątnego prezbiterium o nietypowej, sporej długości. Od strony zachodniej umieszczona została czworoboczna wieża, wzmocniona narożnymi przyporami i zwieńczona krenelażem oraz parapetem na wspornikach. Została ona wzniesiona w XV wieku w stylu gotyku wertykalnego. W południowej ścianie prezbiterium i północnej, ukrytej wewnątrz zakrystii, zachowały się XIV wieczne okna. Okna nawy niestety zostały przekształcone w XIX stuleciu. Od strony północnej przy nawie umieszczona została kruchta. Wewnątrz kościoła zachowała się XIII-wieczna płyta nagrobna Sir Johna le Botiler of Dunraven oraz nieznanego z imienia księdza. W prezbiterium widoczna jest drewniana więźba dachowa z XVI-XVII wieku (collar truss roof).

jeśli zwiedziłeś  powyższy zabytek, oceń:
[rate]

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego