Penmon – klasztor św Seiriola

Historia

    Pierwszy, drewniany klasztor w Penmon został założony w VI wieku przez świętego Seiriola, jednak w 971  roku zniszczył go  najazd Wikingów. Odbudowa i przekształcenie na budowlę murowaną miała miejsce w XII wieku pod rządami Gruffudda ap Cynana i Owaina Gwynedd. Najstarszą część kościoła klasztornego czyli nawę, ukończono około 1140 roku, transept i wieżę zbudowano w latach 1160-70, a prezbiterium dobudowano w latach 1220-1240. Nastąpiło to w czasach gdy walijski król Llywelyn ap Iorwerth nakazał północno walijskim konwentom przeorganizować się według reguły augustiańskiej. Klasztor został rozwiązany w 1537 roku, za panowania Henryka VIII. Jego ziemie przeszły na własność miejscowych właścicieli ziemskich, rodziny Bulkeleyów i zostały wykorzystane jako park jeleni. Kościół pozostał jednak w użyciu, a znaczna jego część została odbudowana w 1855 roku.

Architektura

    Kościół klasztorny jest romańską budowlą wzniesioną na planie krzyża. Składa się z prostokątnej nawy, północnego i południowego ramienia transeptu oraz umieszczonej nad nimi kwadratowej wieży. Wszystkie te części pochodzą z XII wieku. W następnym stuleciu dobudowane zostało od strony wschodniej prostokątne prezbiterium. Jest ono dość nietypowe, gdyż większe od nawy.
    Na południe od prezbiterium kościoła rozciągał się kwadratowy wirydarz otoczony krużgankami. Jego wschodni, zachodni i południowy bok zajmowała zabudowa klasztorna. Południowe skrzydło składało się z XIII-wiecznego prostokątnego, dwupiętrowego budynku mieszczącego refektarz na parterze i dormitorium na piętrze. Od wschodu przylegała do niego kwadratowa w planie dobudówka z XVI wieku, mieszcząca ogrzewane pomieszczenie i kuchnię powyżej. Nie wiadomo jakie pomieszczenia znajdowały się w skrzydłach wschodnim i zachodnim.

Stan obecny

    Klasztor w Penmon jest obecnie jedynym z najwspanialszych przykładów architektury romańskiej w północno-wschodniej Walii. W znakomitym stanie zachował się kościół klasztorny, w nieco gorszym skrzydło południowe, będące trwałą ruiną. Niestety skrzydło zachodnie zostało przebudowane na nowożytny dom, a po wschodnim skrzydle oraz krużgankach nie zachował się żaden widoczny ślad. Klasztor udostępniony jest do zwiedzania za darmo.

jeśli zwiedziłeś  powyższy zabytek, oceń:
[rate]

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego