Parc le Breos – grobowiec neolityczny

Historia

Grobowiec w Parc le Breos został zbudowany w młodszym okresie neolitu, około 3800 – 3500 tyś. lat p.n.e. i był użytkowany przez paręset lat. Wiązało się to ze zmianą stylu życia w północno-zachodniej Europie i przejściu od koczowniczego myśliwego-zbieracza do osiadłego rolnika. Grobowiec został odkryty w 1869 roku przez robotników pracujących przy budowie drogi.

Architektura

Grobowiec został wzniesiony w kształcie zbliżonym do klina, mającego wymiary około 22 metrów długości, 13 metrów szerokości po stronie południowej i 6 metrów szerokości po stronie północnej. Wejście do komory grobowej znajdowało się  po południowej stronie, pomiędzy dwoma wybrzuszeniami wydzielającymi rodzaj małego dziedzińca. Plac ten prawdopodobnie był miejscem ceremonii jako że znaleziono tam fragmenty spalonych kości, ceramiki i grot strzały. Wewnątrz grobowca (cairn) środkowy korytarz o długości 6 metrów i szerokości 1 metra prowadził w kierunku północnym, a do jego wschodniej i zachodniej  strony przylegały po dwie komory. Korytarz i komory wyłożone były kamiennymi płytami, nie odnaleziono jedynie kamieni służących za strop. Wysokość korytarza zapewne wynosiła od 1 do 1,5 metra. W bocznych komorach składowane były ludzkie szczątki ponad czterdziestu mężczyzn, kobiet i dzieci. Część z nich była kremowana, część natomiast posiada ślady wystawienia na warunki pogodowe, co wskazuje na czasowe wystawianie zwłok przed grobowcem, zanim zostały pochowane. Skremowane szczątki umieszczono tylko w południowo – wschodniej komorze, gdzie umieszczone były kobiety i mężczyźni oraz wszystkie grupy wiekowe. Komora południowo – wschodnia była również niezwykła, ponieważ zawierała prawie trzy razy więcej osób niż w każdej z pozostałych komór. Fragmenty kości znaleziono także w centralnym korytarzu, jednak były one tam składowane na długo po zaprzestaniu użytkowania bocznych komór. Odnaleziono również kości zwierzęce, w tym psów, kotów, jeleni, świń, owiec i bydła. Pozostała część grobowca zbudowana była z niewielkich wapiennych kamieni układanych bez użycia zaprawy.

Stan obecny

Obecnie wierzchnia warstwa grobowca (cairn) zniknęła. Zachował się korytarz i cztery komory grobowe z tworzącymi je bocznymi kamieniami oraz dolna część grobowca pozwalająca unaocznić sobie jego wielkość. Zabytek jest udostępniony za darmo do zwiedzania.

jeśli zwiedziłeś  powyższy zabytek, oceń:
[rate]

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego