Haverfordwest – klasztor

Historia

    Klasztor augustynów został ufundowany około 1200 roku przez Roberta FitzRicharda, na obrzeżach ważnego miasta handlowego Haverfordwest. Do XVI wieku konwent rozkwitał i był rozbudowywany, szczęśliwie unikał też większych wstrząsów. Jego koniec nastąpił w 1536 roku; klasztor rozwiązano, a teren przeszedł na własność prywatną. Jednym z właścicieli był Sir John Perot, który pogłębił ruinę budowli, używając kamienia z klasztoru do naprawy swego domu. Następnie tereny opactwa pozostawały w dużej mierze niewykorzystywane i zaniedbane, aż do 1982 roku, kiedy przekazano je pod opiekę państwową i przeprowadzono intensywne prace wykopaliskowe i konserwatorskie.

Architektura

   Głównym elementem założenia był XIII-wieczny kościół klasztorny, wzniesiony na planie krzyża, z XV-wieczną wieżą wzniesioną ponad nawą tuż przed przecięciem z ramionami transeptu. Była to budowla jednonawowa, choć w okresie późnego średniowiecza mogła zostać dobudowana nawa północna. Nawa główna miała czterdzieści pięć metrów długości i była oddzielona od prezbiterium przez lektorium. Nietypowo główne wejście do  kościoła znajdowało się po północnej stronie, z powodu pochyłości terenu na zachodzie i rzeki na wschodzie.
    Na południe od kościoła znajdowały się budynki klasztorne, rozmieszczone z trzech stron wirydarza otoczonego krużgankami. Z południowym ramieniem transeptu stykała się wąska zakrystia, dalej na południe znajdował się prostokątny budynek kapitularza, do którego prowadził wspaniały, rzeźbiony portal. W XV wieku kapitularz został przebudowany, zwieńczono go wtedy sklepieniem. W dalszej kolejności najprawdopodobniej znajdowało się dormitorium i mały budynek z latrynami. Pozostałości prostokątnego budynku, znajdującego się w pewnym oddaleniu na południu, mogą być reliktami infirmerii. Południowe skrzydło przy wirydarzu stanowił refektarz. Wejście do niego znajdowało się po zachodniej stronie, gdzie znajdował się także długi kamienny zbiornik, w którym mnisi mogli myć ręce. Na południe od refektarza znajdowały się budynki gospodarcze, zapewne kuchnia i maślarnia. Istniało także skrzydło zachodnie o nieznanym dziś przeznaczeniu, a po wschodniej stronie rozciągały się rozległe ogrody klasztorne.

Stan obecny

   Do dnia dzisiejszego zachowała się część południowo-wschodniego narożnika nawy i fragmenty ramion transeptu kościoła, obie prawie do wysokości dachów oraz niewielki fragment skrzydła zachodniego klasztoru. Z pozostałych elementów konwentu widoczne są jedynie partie fundamentowe. Ruiny udostępnione są do zwiedzania.

jeśli zwiedziłeś  powyższy zabytek, oceń:
[rate]

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego