Denbigh – miejskie mury obronne

Historia

    Gmina (borough) Denbigh została założona po 1282 roku i otrzymała prawa miejskie w 1290. W tym okresie rozpoczęto budowę miejskich murów obronnych i zamku z inicjatywy Henryka de Lacy, earla Lincoln. Główny odcinek północno-wschodni z Wieżą Hrabiny ukończono około 1290 roku, a do 1295 zakończono fragment wysunięty poza obwód w kierunku wschodnim, który miał chronić znajdujące się tam źródło lub studnię. Było to ważne z powodu wysychania studni zamkowej w okresie letnim. Prace nad wzmocnieniem obwarowań trwały także w XIV wieku, wtedy też wzniesiono między innymi Wieże Hrabiny i Goblina.
     Poważną próbę obwarowania Denbigh przeszły w trakcie XVII-wiecznej wojny domowej. Miasto oblężone było wówczas przez siły Parlamentu pod dowództwem generałów Middletona i Myttona. Szczególnie zawzięte walki trwały o Wieżę Goblina i przejęcie kontroli nad źródłem wody. Dowódca garnizonu, pułkownik William Salesbury wytrwał przez 9 miesięcy, pomimo słabej artylerii i braku nadziei na odsiecz. Ostatecznie król Karol I wysłał dowódcy wiadomość, osobiście nakazując mu zrezygnować z obrony Denbigh. Po negocjacjach Salesbury zgodził się poddać na honorowych warunkach.

Architektura

   Górne miasto zajmowało większą część wzgórza otoczonego murem obronnym, który zamykał 3,8 ha terenu. Obwód obwarowań miał nieregularny plan z dwoma wybrzuszeniami od strony północnej i zamkiem umieszczonym w narożu południowym. W północno – wschodniej części fragment muru wysunięty był w kierunku wschodnim od głównej linii obronnej, poza stromą skałę, by objąć znajdujące się tam źródło wody. Występ ten chroniony był przez potężną wieloboczną Wieżę Goblina. Posiadała ona 15 metrów wysokości i duże przypory sięgające 5 metrów od strony północnej.
    Mury obronne zostały wzniesione z nieobrobionego wapienia uzupełnianego brązowym piaskowcem, głównie na fundamentach skalnych. Długość obwodu wynosiła około 1100 metrów. Wysokość muru dziś dochodzi do 5 metrów, pierwotnie jednak z pewnością była większa, jako że nie zachowała się górna część zwieńczona krenelażem. Górą w grubości muru biegł nieosłonięty chodnik obrońców.
    Mur obronny wzmocniony był półokrągłą, dwupoziomową wieżą północno – wschodnią oraz położoną na wschód od niej Wieżą Hrabiny. W miejscu tym obwarowania biegły w pobliżu skalistej krawędzi wzgórza. Wieża Hrabiny w rzeczywistości była zespołem dwóch czworobocznych baszt oraz narożnego, dwupoziomowego budynku. Kolejnym wzmocnieniem była opisana już Wieża Goblina oraz półcylindryczna wieża w południowej części obwodu, tuż przy murach obronnych zamku. Pierwotnie miała ona trzy piętra i kraciastą dekorację z  żółtego piaskowca, podobną do Bramy Mieszczańskiej.
    Do miasta prowadziły jedynie dwie bramy: Mieszczańska (Burgess Gate) od strony północno – zachodniej i Skarbowa (Exchequer Gate) od strony zachodniej. Obie bramy składały się z dwóch baszt chroniących przejazd między nimi. Baszty bramy Mieszczańskiej wzniesiono na planie podkowy z wapienia i żółtego piaskowca, który tworzył kraciasty wzór. Pierwotna wysokość bramy mogła sięgać 18 metrów.

Stan obecny

     Do dnia dzisiejszego przetrwała duża część obwodu murów obronnych wraz z dwoma bramami i czterema wieżami. W najlepszym stanie zachowała się Brama Mieszczańska, z Bramy Skarbowej widoczne są jedynie fundamenty. Najlepiej zachowany odcinek murów znajduje się po wschodniej stronie, gdzie mur biegł od Wieży Hrabiny do zrujnowanej Wieży Goblina oraz po stronie zachodniej między bramami miejskimi.

jeśli zwiedziłeś  powyższy zabytek, oceń:
[rate]

pokaż Bramę Mieszczańską na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego