Carn Fadryn – gród

Historia

Carn Fadryn jest grodem z epoki żelaza na wzgórzu o tej samej nazwie. Pierwszy okres fortyfikacji Carn Fadryn datowany jest na około 300 rok p.n.e. kiedy to obwarowano szczyt wzgórza. Około 100 roku p.n.e. obszar grodu został powiększony w kierunku północnym. Trzeci gród wzniesiony na Carn Fadryn wspomniany został w 1188 roku przez kronikarza Geralda z Walii, jako nowo wybudowany “zamek synów Owaina”. Uważał on warownię za niezwykłą, ponieważ do tego czasu miejscowi władcy wykorzystywali głównie twierdze drewniano – ziemne. Carn Fadryn było centrum władzy walijskich książąt w niespokojnym okresie po śmierci Owaina Gwynedd w 1170 roku i jednym z ośrodków w czasach późniejszych podziałów między jego synami.

Architektura

Gród z pierwszej fazy zamknął obwarowaniami obszar o powierzchni około 4,8 ha z dwoma bramami, jedną od strony północnej i jedną południową. Fort drugiej fazy zamknął znacznie większy obszar, obejmował gród z pierwszej fazy wraz z dodatkowym obszarem na północ i południe, łącznie około 10,7 ha. Wejścia ponownie umieszczono na północy i południu. Wewnątrz grodu znajdowało się wiele kamiennych budynków, niektóre o kształcie na planie koła, niektóre prostokątne i nieregularne. Część z nich miała ogrodzone podwórza lub ogrody. Średniowieczny gród czy zamek zajmował najwyższą część wzgórza, na skraju stromego spadu po stronie zachodniej. Tam wąska platforma skał została wykorzystana jako gotowy kopiec (motte). Ruiny zamku składają się z wąskiego okręgu niezespojonych zaprawą kamieni, tworzących obwód poniżej skalistego pagórkowatego szczytu. Nie zachowały się ślady wewnętrznych budynków.

jeśli zwiedziłeś  powyższy zabytek, oceń:
[rate]

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego