Caldey – klasztor św Marii (Stary Klasztor)

Historia

    Początki chrześcijańskiej świątyni na wyspie Caldey prawdopodobnie sięgają VI wieku n.e. Mogła być założona przez niejakiego Pyro, po którym wyspę nazwano w języku celtyckim Ynys Pyr. W 1113  roku wyspę otrzymał normandzki rycerz Robert fitz Martin, którego matka Geva założyła w XII wieku Stary Klasztor (Old Priory), będący filią opactwa St. Dogmaels. Był to bardzo mały konwent składający się początkowo z jednego mnicha, czterech w XV wieku i sześciu na początku XVI stulecia. W trakcie reformacji klasztor został skasowany, a budynki przebudowane. Parę wieków później służył już jako gospodarstwo rolne i kościół parafialny. Około 1800 roku stał się budynkiem gospodarczym dla nowego domu Thomasa Kynastona, właściciela wyspy od 1798 roku. Renowacja zabudowań klasztornych rozpoczęła się w 1897 roku. W 1906 roku konwent został ponownie założony jako anglikański dom benedyktynów.

Architektura

    Klasztor został wzniesiony wapienia i piaskowca wokół małego dziedzińca. Po południowej stronie umieszczono kościół św. Illtyda składający się z nawy głównej, prezbiterium (najstarsza część założenia) i wieży. Budynki mieszkalne znajdowały się po stronie północnej, brama po stronie zachodniej. Skrzydło zachodnie ponad sklepionym przejazdem zapewniało pomieszczenia dla gości i komnatę na parterze. Dwukondygnacyjne skrzydło z kuchnią i dormitorium powyżej oraz wieża obronno – mieszkalna (kwatera przeora) znajdowały się po wschodniej stronie. Skrzydło północne, obecnie zburzone, mogło również posiadać refektarz.
   Zbudowana na planie kwadratu wieża kościelna, posiada 9 metrów wysokości. Od strony zachodniej posiada ostrołukowy portal wejściowy, ponad którym umieszczono XIV-wieczne duże okno z maswerkiem. Jej górna część osadzona jest na wspornikach, posiada krótki krenelaż i zwieńczona jest kamienną iglicą o wysokości 5,4 metra, przechyloną w kierunku zachodnim o prawie jeden metr. Nawa kościoła jest prostokątna, wydłużona, z dwoma parami małych okienek od strony południowej i podobnymi od strony północnej. Od wschodu zakończona jest węższym i mniejszym, prostokątnym prezbiterium. Nawa zwieńczona jest drewnianym sklepieniem z poziomymi jętkami, prezbiterium natomiast posiada sklepienie kolebkowe.
   Warowna wieża klasztorna powstała na planie kwadratu z mniejszą latrynową wieżą po stronie północno-wschodniej. Całość wieńczy krenelaż osadzony na wydatnych wspornikach. Przyziemie i piwnica zwieńczone są kamiennym sklepieniem, piętra posiadają drewniane stropy. Nie istnieje już klatka schodowa, ale prawdopodobnie znajdowała się ona w południowo-zachodnim rogu.

jeśli zwiedziłeś  powyższy zabytek, oceń:
[rate]

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego