Caerwent – miejskie mury obronne

Historia

     Rzymskie miasto Venta Silurum zostało założone około 75 roku n.e. na ziemiach podbitego celtyckiego plemienia Sylurów. We wczesnym okresie istnienia nie posiadało jeszcze żadnych obwarowań, aby je wznieść potrzebne było cesarskie zezwolenie, które dla świeżo podbitych ludów nie było udzielane. Pierwsze drewniano – ziemne fortyfikacje zbudowano do końca II wieku n.e. Powód ich powstania nie jest jasny, gdyż Venta Silurum było ośrodkiem administracyjnym, a nie wojskowym. Niektórzy historycy twierdzą, że zbudowano je dla celów prestiżowych lub w celu ułatwienia ściągania podatków, ale bardziej prawdopodobne wydaje się, że zostały wzniesione w odpowiedzi na zewnętrzne zagrożenie w postaci najazdów irlandzkich piratów. Około 290 roku z pobliskiego Caerleon wycofany został legion II Augusta. Wraz ze wzrostem zagrożenia najazdami, stało się to impulsem do budowy kamiennego muru oraz kamiennych baszt pięćdziesiąt lat później. W XI wieku obwarowania wciąż funkcjonowały, jako że zostały wykorzystane przez normańskich najeźdźców przy wznoszeniu w ich obrębie drewnianej strażnicy. W kolejnych stuleciach były z pewnością zbyt rozległe dla podupadłego miasta i stopniowo obróciły się w ruinę.

Architektura

     Pierwsze obwarowania składały się z rowu w kształcie litery V i wału. Ten ostatni został zbudowany z ziemi wykopanej w czasie kopania rowu i wzmocniony drewnianymi palami dla stabilności. Był on zwieńczony palisadą, a do miasta prowadziły cztery drewniane bramy, po jednaj z każdej strony świata.
     Kamienne obwarowania powstałe na przełomie III i IV wieku n.e. składały się z muru o wysokości
7 metrów. Pięćdziesiąt lat później został on wzmocniony szeregiem wielokątnych baszt wystających przed lico muru. Były one otwarte od strony miasta i posiadały drewnianą platformę dla obrońców na szczycie. Prawdopodobnie wraz z murem zaopatrzone były w krenelaż. Baszty zostały dodane jedynie po północnej i południowej stronie miasta (6 po stronie południowej, 5 po stronie północnej). Dodany został także nowy, drugi rów, aby uwzględnić zwiększoną przewagę wysokości, jaką obrońcy mieli z nowych obwarowań. Starszy został w tym czasie zasypany. Cztery bramy zostały również przebudowane na kamienne. Składały się one z dwóch baszt flankujących przejazd pomiędzy nimi.
    W XI wieku w południowo-wschodnim narożniku murów wzniesiony został przez Normanów kopiec na którym ulokowano drewniany zamek typu motte and bailey. Kopiec zwieńczony był palisadą z drewna i chroniony z dwóch stron przez rzymskie mury oraz przez stary podwójny system suchych fos.

Stan obecny

    Zachowane do czasów współczesnych mury miejskie w Caerwent, są jednym z najbardziej imponujących rzymskich zabytków w Wielkiej Brytanii. W najlepszym stanie przetrwały po stronie południowej miasta, gdzie są widoczne na całej długości od bramy wschodniej do zachodniej. W najlepiej zachowanych miejscach osiągają wysokość 5 metrów. Ocalały także dolne partie niektórych baszt oraz kopiec po południowo – wschodniej stronie na którym stał normański zamek.

jeśli zwiedziłeś  powyższy zabytek, oceń:
[rate]

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego