Kremnica – miejskie mury obronne

Historia

Kremnica otrzymała murowane obwarowania,  niezależne od zamku miejskiego, na początku XV wieku z inicjatywy króla Zygmunta I. W XVI stuleciu mury obronne zostały unowocześnione poprzez przystosowanie ich do użycia broni palnej.  Miasto nigdy nie zostało zdobyte. Dwie bramy miejskie oraz część murów rozebrano w latach 80-tych XIX wieku.

Architektura

Mur obronny w Kremnicy otaczał dawnego historyczne centrum królewskiego miasta górniczego o powierzchni około 45 000 metrów kwadratowych. Jego wysokość wahała się od 5 do 7 metrów. W południowych narożach wzmocniony był dwoma cylindrycznymi basztami: Czerwoną na południowym wschodzie i Czarną na południowym rogu. Podobne baszty znajdowały się także na północnych narożach.  Do miasta prowadziły trzy bramy: od północy Brama Górna, od południa Brama Dolna w kierunku Šášova i od wschodu Bystrzycka zwana też Małą. W XVI wieku baszty i mury otrzymały strzelnice przystosowane do broni palnej, a w 1560 roku przed Bramą Dolną wybudowany został barbakan zabezpieczony od frontu masywną wieżą. Dla zwiększenia obronności od strony południowej wykopany został rów łączący dwa potoki.

Stan obecny

Obecnie najlepiej zachowany jest kompleks Bramy Dolnej z barbakanem oraz południowy odcinek murów z basztami Czarną i Czerwoną. Poza tym zachowała się duża część wschodniego odcinka i część północnego. Mury wkomponowane w zabudowę widoczne są również od strony zachodniej. W wieży barbakanu mieści się centrum informacji turystycznej.

pokaż Bramę Dolną na mapie

pokaż Basztę Czerwoną na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego