Hričov – zamek

Historia

Zamek Hričov zbudowany został na miejscu starego grodziska około połowy XIII wieku. Pierwsze wzmianki o nim pochodzą z  1265 roku, lecz wiadomo, iż w 1254 roku Bela IV darował majątek hryczowski Tolušovi. Podobnie jak inne zamki królewskie, Hryczów często zmieniał dzierżawców. W końcu XIII wieku zostali nimi Balassowie, jednak po oblężeniu warownię odebrał im Matus Csak. W 1321 roku zwoleński żupan Donch odzyskał zamek dla siebie i Balassów. Po jego śmierci piętnaście lat później, zamek powrócił w ręce króla. W XVI wieku zamek przejęli Zapolyowie i nieco go rozbudowali. W czasie walk między Janem Zapolyą a Ferdynandem dwukrotnie przechodził z rąk do rąk, aż w końcu znalazł się pod władzą Habsburgów. W swych rękach utrzymali go ostatecznie Podmaniccy, zwolennicy Zapolyi. W 1563 roku stał się własnością Thurzonów, którzy opuścili go w 1574 roku przenosząc się do wygodniejszej rezydencji w Bytcy. Od tego czasu zamek zamieszkiwała służba i nieduża załoga. Rozbudowa zamku była ograniczona z powodu ukształtowania i wielkości wzgórza, na którym się znajdował. Dlatego też niewielki Hryczów stracił znaczenie wojskowe i nie mógł przeciwstawić się oblężeniu w 1605 roku przez hajduków Bocskaya. Mimo iż nie odniósł większych zniszczeń, to i tak niedługo został opuszczony i powoli zaczął popadać w ruinę.

Architektura

Zamek został zbudowany na szczycie wzgórza otoczonego z trzech stron stromymi urwiskami. Wjazd do środka prowadził przez naturalną skalną bramę, która po przegrodzeniu murem stała się bramą zamkową. Dalej znajdował się naturalny, skalny dziedziniec nad którym górowała kwadratowa w planie wieża. Za nią stał główny dom mieszkalny (tylni i górny pałac) oraz mniejsze budynki gospodarcze i użytkowe. Pod koniec średniowiecza dobudowany został tzw. przedni oraz średni pałac oraz wieża bramna poprzedzona długą, dwustopniową szyją bramną. Od strony północnej i wschodniej znajdowały się dwa obwarowane podzamcza.

Stan obecny

Zamek zachował się w postaci trwałej ruiny. W najlepszym stanie przetrwały mury dużego, czworokątnego budynku mieszkalnego oraz pałacu, najmniej zostało z bramy wejściowej. Wejście na teren zamku jest wolne.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Bóna M., Plaček M., Encyklopedie slovenských hradů, Praha 2007.
Wasielewski A., Zamki i zamczyska Słowacji, Białystok 2008.