Drienok – zamek

Historia

   Zamek prawdopodobnie został wzniesiony w pierwszej połowie XIV wieku, po podziale majątku rodu Balog, jaki nastąpił w 1297 roku między gałęziami rodziny z Blh, Rimavská Seč i Drienčan. Brał w nim udział Mikołaj Balog, którego syn Władysław pisał się z Drienčan. Być może któryś z nich był fundatorem nowego, skromnego zamku Drienok. W dokumentach pisanych pojawił się on dopiero w 1413 roku. Jego koniec można wiązać z początkiem drugiej połowy XV wieku. W okolicy pojawiły się wówczas pohusyckie oddziały Jana Jiskry z którymi w 1452 roku w Drienčanach walczył Jan Hunyady. Ich ostateczne zwalczenie nastąpiło w 1460 roku w trakcie kampanii Sebastiana Rozgonyi, który zdobył Drienčany i zapewne także Drienok, który najpewniej został wówczas zniszczony.

Architektura

   Zamek miał kształt zbliżony w planie do pięciokąta o wymiarach 120 x 70 metrów. W jego południowo – wschodniej części mieścił się zamek górny  o kształcie zbliżonym do owalu z dwoma ściętymi narożnikami, o wymiarach około 30 na 25 metrów i grubości murów 1,85 metra. W jego obrębie znajdował się budynek mieszkalny o dwóch pomieszczeniach na poziomie przyziemia. Nie wiadomo czy miał on charakter wieżowy. Od reszty terenu na wschodzie i północnym wschodzie rdzeń zamku oddzielony był 18 metrowej szerokości i 4 metrowej głębokości suchą fosą. W kierunku przekopu wystawała niewielka czworoboczna budowla, być może pełniąca rolę wieży bramnej. Druga wysunięta przed obwód budowla znajdowała się w narożniku po stronie południowo – zachodniej.
   Po stronie północno – zachodniej mieściło się wspomniane rozległe podzamcze (120 x 70 metrów). Jego obwarowania były konstrukcji drewniano – ziemnej, a od północy w miejscu gdzie podzamcze zwężało się, chronił je szeroki na 20 metrów przekop. Dodatkowo w odległości około 55 metrów na dalszym przedpolu zamku wzniesiono wysunięte obwarowania. Miały one owalny kształt (22 x 25 metrów), chroniony od zachodu i południa przekopem o szerokości 18 metrów i głębokości 4 metrów. Nawet te fortyfikacje nie wystarczyły właścicielom zamku, gdyż na oddalonym o 175 metrów wzgórzu utworzono jeszcze jedne obwarowania (19 x 16 metrów) opięte dwoma ziemnymi wałami i przekopem o całkowitej średnicy około 67-68 metrów. Te wysunięte w przedpole fortyfikacje należą do jednych z największych na terenie dzisiejszej Słowacji.

Stan obecny

   Zamek nie zachował się do czasów współczesnych. Widoczne są jedynie relikty jego fundamentów oraz obwałowania ziemne. Całość znajduje się na mocno zalesionym terenie.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Bóna M., Plaček M., Encyklopedie slovenských hradů, Praha 2007.