Ziębice – miejskie mury obronne

Historia

Mury miejskie zostały wzniesione przez Bolka I Świdnickiego na przełomie XIII i XIV wieku. Po raz pierwszy są wspominane w 1336 roku. W 1428 roku zostały poważnie uszkodzone w czasie najazdu husyckiego. W XV stuleciu były przebudowywane w związku z upowszechnieniem artylerii oraz na skutek zniszczeń spowodowanych przez najazdy husytów. Ich gruntowną renowację przeprowadził książę Karol I w pierwszej połowie XVI wieku. W 1780 roku na rozkaz Fryderyka II zasypano fosę miejską, a uzyskany w ten sposób teren przeznaczono na ogrody. Do rozbiórki murów miejskich przystąpiono w latach 1819-1850.

Architektura

Pierścień obwarowań założona na planie zbliżonym do owalu. Wysokość muru obronnego dochodziła do 12 metrów. Wzmocniony był on licznymi półkolistymi basztami wykuszowymi. Dostęp do miasta zabezpieczała podwójna fosa, baszty oraz pięć bram: Wrocławska, Zamkowa, Nyska, Paczkowska i Tkacka nazywana też Młyńską.

Stan obecny

Najlepiej zachowane fragment obwarowań znajdują się we wschodniej części miasta. Zachowała się również, powstała w końcu XIII wieku, brama Paczkowska.

pokaż Bramę Paczkowską na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Przyłęcki M., Mury obronne miast Dolnego Śląska, Wrocław 1970.