Wrocław – zamek cesarski

Historia

Początkowo na miejscu lewobrzeżnego zamku istniały dwory Henryka II i Henryka IV, a możliwe, że także Henryka I. Właściwy zamek powstał na początku XIV wieku na północny zachód od dworów, jako rezydencja króla Wacława II. Zasadniczy kształt uzyskał w latach 1346-1378 z inicjatywy cesarza Karola IV Luksemburskiego, który często odwiedzał Wrocław. W 1659 roku cesarz Leopold I przekazał zamkowy obszar jezuitom. Już w 1689 rozebrali oni skrzydło południowe, które zastąpiono kościołem. Skrzydło zachodnie i stajnie zburzono w latach 1728-1731, a główny budynek przed 1734 rokiem. Skrzydło północne zostało rozebrane w latach 1851-1858.

Architektura

Zamek był obszernym złożeniem składającym się z licznych budynków skupionych wokół dziedzińca planie trójkąta. Nad zabudowaniami górowały trzy wieże z których najpotężniejsza była wybudowana w 1350 roku na polecenie Karola IV.

Stan obecny

Zamek nie przetrwał do czasów współczesnych. Jego jedyną pozostałością jest, pozbawiona pierwotnego wyglądu, zakrystia kościoła uniwersyteckiego.

pokaż miejsce po zamku na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Leksykon zamków w Polsce, L.Kajzer, S.Kołodziejski, J.Salm, Warszawa 2003.