Uniejów – kolegiata Wniebowzięcia NMP

Historia

   Kolegiata Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Uniejowie powstała w latach 1342 – 1349 roku z fundacji arcybiskupa Jarosława Bogori Skotnickiego, na miejscu starszej budowli zniszczonej przez Krzyżaków w najeździe z 1331 roku. W kolejnym stuleciu został powiększony jej korpus nawowy, a być może w XVI wieku wzniesiono kaplicę NMP ufundowaną przez mieszczan uniejowskich. Przed 1635 rokiem z fundacji M. Głuchowskiego dobudowano kaplicę św. Jana (obecnie św. Krzyża), natomiast w latach 1666-1668 kustosz uniejowski, ksiądz Boleszczyński, ufundował kaplicę błogosławionego Bogumiła, gdzie spoczęły relikwie pustelnika. W 1649 roku podwyższono nawę kościoła, przekształcono także sklepienia. Kolejny remont miał miejsce w 1876, kiedy to zmieniono kształt większości otworów okiennych. W 1939 roku podczas działań wojennych kolegiata uległa poważnym zniszczeniom. W latach 1945-1946 dokonano odbudowy świątyni.

Architektura

   Kościół usytuowano w centrum Uniejowa, na ogrodzonej działce, położonej przy północno-zachodnim narożniku rynku. Zbudowany został w stylu gotyckim z cegieł o układzie polskim, jako budowla jednonawowa z wydzielonym węższym prezbiterium o wielobocznym zamknięciu na wschodzie. Początkowo trójprzęsłowa nawa, w XV wieku przedłużona została ku zachodowi o dwa dodatkowe przęsła. Ściany wszystkich elewacji wzmocniono trójskokowymi przyporami, pomiędzy którymi przepruto pierwotnie ostrołukowe okna. Wewnątrz początkowo sklepienie krzyżowo-żebrowe otrzymało jedynie prezbiterium.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Strona internetowa zabytek.pl, Kościół parafialny pw. Wniebowzięcia NMP i św. Floriana Uniejów.