Toruń – kościół i klasztor św Mikołaja

Historia

Kościół i klasztor św Mikołaja należał do zakonu dominikanów, sprowadzonych do Torunia przez zakon krzyżacki w roku 1263. Budowę kościoła ukończono prawdopodobnie przed 1285 rokiem.  Kolejne prace budowlane prowadzone były w latach 30-tych XIV wieku. Około 1334-1343 zmieniono prosto zamknięte prezbiterium na wieloboczne. Zabudowania były wielokrotnie uszkadzane w wyniku wojen, pożarów i uderzeń piorunów. Przetrwały bombardowania przez oblegające Toruń wojska polskie w 1658, Szwedzkie w 1703 roku, oraz oblężenia w czasie wojen napoleońskich w 1809 i 1813 roku. Gdy w 1820 roku zakon uległ kasacie, w ciągu kolejnych lat w kościele urządzono magazyn, a w 1834 ostatecznie go rozebrano.

Architektura

Kościół był dwunawową halą z wielobocznie zamkniętym, wydłużonym prezbiterium. Nieco węższa nawa południowa od wschodu zakończona była wielobocznie zamkniętą kaplicą św. Jacka. Nawy były nakryte wspólnym wysokim dachem dwuspadowym, podobnie jak prezbiterium. Od zewnątrz bryła budowli była opięta dwuskokowymi skarpami sięgającymi korony murów, w prezbiterium ustawionymi gęściej niż w korpusie. Pośrodku wschodniego szczytu korpusu wyrastała ośmioboczna wieżyczka. Od północy do kościoła przylegał klasztor z arkadowym krużgankiem na planie kwadratu.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Strona internetowa wikipedia.org, Kościół św. Mikołaja w Toruniu.