Świdwin – kościół Matki Boskiej

Historia

Kościół został zbudowany w 1338 roku. W 1475 dobudowano boczne kaplice, gdzie umiejscowiono zakrystię, a górną część wieży 30 lat później. W 1538 roku kościół został przemianowany na protestancki. W 1644 roku w wieżę kościoła uderzył piorun, co spowodowało jej zniszczenie. Kolejna tragedia nadeszła w 1689, gdy podczas ogromnego pożaru miasta spaliła się też świątynia, z której pozostały tylko mury. Dzięki ofiarności mieszkańców kościół został odbudowany w zaledwie trzy lata i już w 1692 na nowo odbywały się w nim nabożeństwa. W 1776 po raz kolejny spłonęła wieża. W 1881 przeprowadzono remont kościoła i w takim stanie przetrwał on aż do końca II wojny światowej, kiedy to został poważnie uszkodzony w trakcie wyzwalania Świdwina. Po wojnie, świątynia została przejęta przez katolików, zawiązał się Komitet Odbudowy Kościoła, który zaczął prace już w 1948 roku.

Architektura

Kościół ma kształt architektoniczny bazyliki, posiada trzy nawy, a prezbiterium jest otoczone ambitem. Do kościoła od zachodu przylega wieża z kruchtą w przyziemiu i dwiema kaplicami po bokach. Ściany wieży zostały podzielone ostrołukowymi blendami. Do prezbiterium od północy dobudowano dwuprzęsłową kaplicę i  zakrystię. Otwory okienne kościoła zamknięte są ostrołukowo. Portale posiadają uskokowe, profilowane i zdobione cegłą glazurowaną ościeża. Nawa główna, nawy boczne, obejście, oraz kaplica północna nakryte są sklepieniami gwiaździstymi, a kruchta podwieżowa, kaplice przywieżowe oraz zakrystia sklepieniami krzyżowo-żebrowymi.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Pilch.J, Kowalski S., Leksykon zabytków Pomorza Zachodniego i ziemi lubuskiej, Warszawa 2012

Strona internetowa wikipedia.org, Kościół Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Świdwinie.