Stary Sącz – klasztor klarysek

Historia

   Klasztor klarysek w Starym Sączu ufundowała księżna Kinga w 1280 roku. Pierwsze budynki klasztorne i kościół były zapewne drewniane. Od połowy XIV wieku rozpoczęto prace budowlane nad murowanym kościołem pw. Świętej Trójcy, który został konsekrowany około 1332 roku. Kolejne prace wykonywano w latach 1601 – 1605, kiedy to na polecenie biskupa Bernarda Maciejowskiego powstała murowana zabudowa klasztoru. Zniszczenia wywołane pożarem jaki miał miejsce w 1764 roku dały początek remontom i zmianom, jednak kościół zachował wygląd pierwotnej gotyckiej bryły.

Architektura

   Kościół klasztorny Trójcy Świętej to gotycka budowla o pięcioprzęsłowym korpusie i węższym, dwuprzęsłowe prezbiterium o trójbocznym zamknięciu. Do kościoła przylega od strony południowej, wzniesiona w XIV wieku kaplica św. Kingi, zwana pierwotnie kaplicą Mariacką. Jest ona otwarta od strony nawy głównej dużym oknem. Wnętrza prezbiterium kościoła pokrywają sklepienia krzyżowo – żebrowe. Zachowały się także elementy kamieniarki wczesnogotyckiej, maswerki okienne w prezbiterium i nawie oraz trzy portale ostrołukowe. Dawny kapitularz, dzisiaj zamieniony na kaplicę wypełnia gotycki, ośmioboczny filar i sklepienie palmowe.
   Pomieszczenia klasztorne składające się z czterech skrzydeł z krużgankami wokół wirydarza, zatraciły swój pierwotny wygląd po barokowej przebudowie. W dobrym stanie zachowały się fortyfikacje obronne wokół klasztoru. W XVII wieku zostały one wzmocnione i nadbudowane. Jedyna zachowana baszta ma kształt cylindryczny i cztery kondygnacje.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Krasnowolski B., Leksykon zabytków architektury Małopolski, Warszawa 2013.
Strona internetowa stary.sacz.pl, Zespół klasztorny ss Klarysek.