Sandomierz – dom Długosza

Historia

Dom został wybudowany przez mistrza Jana z Krakowa w 1476 roku z fundacji kronikarza i duchownego Jana Długosza dla zgromadzenia księży mansjonarzy. W XVI wieku budynek został ozdobiony attyką. W drugiej połowie następnego stulecia dom został ponownie przebudowany. W XIX wieku, po rozwiązaniu zgromadzenia mansjonarzy, budynek popadł w ruinę. Dopiero w latach 1934–1936, z inicjatywy biskupa Włodzimierza Jasińskiego, rozpoczęto gruntowną restaurację budynku dla potrzeb Muzeum Diecezjalnego.

Architektura

Budynek wzniesiono z cegły o tzw. polskim układzie gotyckim na kamiennym podmurowaniu  i ozdobiono nieregularnymi rombami ułożonymi z zendrówki. Jest to budowla dwukondygnacyjna, zbudowana na planie prostokąta z wysokimi szczytami i dwuspadowym dachem. W budynku znajduje się obszerna sień, do której prowadzą dwa portale gotyckie. Nad południowym portalem znajduje się ozdobna tablica erekcyjna z herbem Długosza Wieniawą, opatrzona datą 1476.

Stan obecny

W budynku mieści się Muzeum Diecezjalne ze zbiorami sztuki sakralnej. Posiada ono bardzo cenne zbiory z zakresu malarstwa, rzeźby sakralnej, tkaniny, drobnej plastyki oraz elementów wystroju architektonicznego, jak również sztuki zdobniczej, ceramiki, kolekcji mebli, numizmatyki i archeologii. Godziny otwarcia: sezon letni: (od 1 maja do 30 września) od wtorku do soboty: 9.00 – 16.30 niedziele i święta: 13.30 – 16.30. Sezon zimowy: (od 1 października do 31 kwietnia) od wtorku do soboty: 9.00 – 15.30 niedziele i święta: 13.30 – 15.30.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Strona internetowa wikipedia.org, Dom Długosza w Sandomierzu.