Rokicie – kościół św Piotra i Pawła

Historia

   Kościół św Piotra i Pawła wzniesiony został około połowy XIII wieku, być może z fundacji Wydźgi z rodu Powałów. Nazywany jest również Kobylim Kościołem, według tradycji która przekazała informacje, że pieniądze na jego budowę pochodziły ze sprzedaży dzikich koni pasących się na tym terenie. Pierwotne nosił wezwanie św. Małgorzaty. W 1783 roku i następnie w 1845 roku został restaurowany. W 1896 roku zbudowano chór muzyczny i zmieniono kształt otworów okiennych.

Architektura

   Niewielki kościół jest murowany z cegły, późnoromański o nawie na rzucie zbliżonym do kwadratu i krótszym oraz węższym prezbiterium. Od strony zachodniej usytuowano czworoboczną wieżę o  charakterystycznym i niespotykanym kształcie. Ma ona do wysokości gzymsu rzut wydłużonego prostokąta, dłuższym bokiem przylegającego do fasady, powyżej natomiast przechodzi w rzut kwadratu. W jej przyziemu umieszczono kruchtę, a na piętrze emporę. Zarówno przyziemie jak i piętro wieży otwierają się na nawę szerokimi arkadami. Są one co prawda wynikiem neogotyckiej renowacji, jednak można przypuszczać, iż na piętrze empora mieściła się od czasów budowy.
   Pierwotny portal wejściowy do kościoła znajdował się po stronie południowej nawy. Ciekawym elementem budowli jest triada okien na wschodniej ścianie prezbiterium. Na elewacjach znajdują się także płytkie wgłębienia w cegłach, które najprawdopodobniej są pozostałościami po wzniecaniu ognia w Wielką Sobotę za pomocą drewnianych świdrów ogniowych.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Kunkel R.M., Architektura gotycka na Mazowszu, Warszawa 2005.

Tomaszewski A., Romańskie kościoły z emporami zachodnimi na obszarze Polski, Czech i Węgier, Wrocław 1974.