Recz – kościół Chrystusa Króla

Historia

Kościół wzniesiono w latach 1352-1355 zapewne na miejscu wcześniejszej budowli zniszczonej w pożarze miasta w 1340 roku. Pierwotnie nosił on wezwanie świętej Katarzyny. W XV wieku została przebudowana wieża kościelna oraz sklepienie nawy głównej. W 1859 roku kościół został gruntownie odrestaurowany, przy czym niestety zmieniono w dużej części detale architektoniczne: zostały wymienione ościeża okien, laskowanie, fryzy, gzymsy i szczyty. W 1945 roku budowla przestała być świątynią luterańską, a zaczęła służyć ludności katolickiej.

Architektura

Kościół jest orientowaną budowlą halową o trzech nawach i z masywną, czterokondygnacyjną wieżą po stronie zachodniej, zdobioną smukłymi blendami. Prezbiterium po stronie wschodniej zamknięte jest trójbocznie i ujęte od południa XV-wieczną kaplicę oraz od północy nowożytną zakrystią. Bryłę nakrywają dachy dwuspadowe, w korpusie oparte o blendowane szczyty i wieżę. Wnętrza ozdobione są sklepieniami gwiaździstymi w nawie głównej i prezbiterium oraz krzyżowymi w nawach bocznych. Z wyposażenia warta obejrzenia jest romańska kamienna chrzcielnica oraz XV-wieczny krucyfiks.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Pilch.J, Kowalski S., Leksykon zabytków Pomorza Zachodniego i ziemi lubuskiej, Warszawa 2012.