Pęzino – zamek joannitów

Historia

Zamek powstał na przełomie XIV i XV wieku na dobrach sprzedanych w 1382 roku przez rycerza z rodu Borków joannickiemu baliwowi Bernardowi von Schulenburg. W latach 1383-1492 pełnił funkcję komandorii. W 1493 roku joannici pozbyli się zamku na rzecz Borków. W ich posiadaniu zamek pozostawał do 1703 roku, gdy rezydencję zakupili Puttkamerowie. Około 1600 roku przystąpiono do zakrojonych na szeroką skalę prac budowlanych wznosząc nowe, zachodnie skrzydło mieszkalne i przekształcając cały zamek w renesansową rezydencję. Kolejne przekształcenia nastąpiły w XIX wieku, gdy poszerzono skrzydło wschodnie. W 1935 roku w skrzydle wschodnim wybuchł pożar, który poważnie je uszkodził. W trakcie przeprowadzonego w latach 1936-40 remontu wykonano jedną, wspólną dla skrzydła gotyckiego i neogotyckiego więźbę dachową i wyrównano ich obrys. Wybudowano także pomieszczenia przy południowym odcinku murów obwodowych tworząc nowe skrzydło zwane bramnym.

Architektura

Zamek zbudowano z cegły na wysokim cokole z głazów eratycznych na planie nieregularnego czworoboku. W XIV wieku składał się z muru obwodowego  o wysokości około 14 metrów, domu mieszkalnego od wschodu i potężnej wieży w narożniku południowo – zachodnim. Brama wjazdowa znajdowała się w kurtynie południowej. Skrzydło mieszkalne miało około 10,5 metrów szerokości i 34 metry długości. Wieża składa się z czworobocznej części dolnej oraz górnej na planie koła.

Stan obecny

Obecnie zamek należy do prywatnego inwestora. Znajduje się w nim hotel, organizowane są prywatne imprezy okolicznościowe oraz turnieje rycerskie.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Leksykon zamków w Polsce, L.Kajzer, S.Kołodziejski, J.Salm, Warszawa 2003.