Pęzino – kościół Wniebowzięcia NMP

Historia

   Kościół w Pęzinie wzniesiony został w XV wieku z inicjatywy ówczesnego właściciela miasta, Maćka III z pomorskiego rodu Borków. W  drugiej połowie XVI wieku został przebudowany dla parafii ewangelickiej. Pierwotnie posiadał drewnianą wieżę, która spłonęła w 1902 roku od uderzenia pioruna. Odbudowano ją po czterech latach, zastępując drewno cegłą. Wraz z nią wzniesiono kruchtę po stronie północnej i kaplicę południową, przeprowadzono także remont wnętrza kościoła i zmieniono kształt okien. Następny remont wnętrza i dachu został przeprowadzony w 1956 roku.

Architektura

   Kościół pierwotnie był prostą budowlą salową wzniesioną z kamieni polnych i cegły na rzucie prostokąta o wymiarach 20 x 11,4 metrów, bez wyodrębnionego zewnętrznie prezbiterium. Od strony zachodniej nawy początkowo znajdowała się drewniana wieża. Najozdobniejszym elementem budowli był szczyt wschodni, dekorowany wykonanymi z cegły podwójnymi blendami z maswerkowymi motywami. Wnętrze kościoła przykryto drewnianym, belkowanym stropem.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Pilch J., Kowalski S., Leksykon zabytków Pomorza Zachodniego i ziemi lubuskiej, Warszawa 2012.

Strona internetowa niedziela.pl, Parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Pęzinie.