Oświęcim – zamek

Historia

Oświęcim był co najmniej od XII wieku ośrodkiem kasztelani. W 1179 roku został przekazany przez Kazimierza Sprawiedliwego księciu opolskiemu Mieszkowi Plątonogiemu i od tego czasu należał do księstwa opolskiego. Nie znamy dokładnej daty budowy murowanego zamku na miejscu starszego grodu. Mogło to nastąpić w XIII wieku za rządów księcia Kazimierza I opolskiego lub jego synów. Po raz pierwszy zamek wymieniany jest w dokumencie z 1324 roku. W czasach późniejszych na zamku rezydowali zarówno kasztelanowie jak i sędziowie oraz starostowie oświęcimscy. W 1457 roku księstwo oświęcimskie stało się własnością Korony Polskiej. Wielka katastrofa dotknęła budowlę w 1503 roku, kiedy pożar strawił zamek i miasto. Odbudowany przez starostę Jana Jordana, ponownie ucierpiał w czasie najazdu Szwedów w połowie XVII wieku. Pomimo przeprowadzanych remontów z wolna tracił charakter warownej siedziby. Za czasów austriackich mieścił się na nim skład soli. W 1813 roku wylew rzeki Soły spowodował obsunięcie się części gmachów zamkowych. Remonty z początku XX wieku w dużym stopniu zmieniły jego wygląd i układ przestrzenny.

Architektura

Najstarszym elementem zamku jest wieża wzniesiona z cegły na planie kwadratu o boku 10,5 metra i 4 metrowej grubości ścian. Obecnie posiada trzy kondygnacje. Pierwotne, zwieńczone ostrołukowym portalem wejście, znajduje się na wysokości 10 metrów. W XVI wieku oprócz wieży na wzgórzu zamkowym znajdował się czworoboczny murowany dom, będący rezydencją starostów.

Stan obecny

Dziś najstarszymi obiektami na wzgórzu zamkowym są gotycka wieża obronna i fragment muru obronnego. Wieża jest jedną z pierwszych budowli ceglanych w Małopolsce. Wyremontowany w ostatnich latach zamek jest obecnie siedzibą muzeum. Godziny otwarcia i cennik przeczytać można na oficjalnej stronie tutaj.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Leksykon zamków w Polsce, L.Kajzer, S.Kołodziejski, J.Salm, Warszawa 2003.