Koziegłowy – zamek

Historia

Najstarsza osada zwana pierwotnie Koziegłówki poświadczona jest dla lat 1326-1327. Jej dziedzicem w 1366 roku był Prandota, którego uważa się za ojca Krystyna z Koziegłów, pierwszego poświadczonego źródłowo właściciela zamku. Został on zapewne zbudowany w pierwszej połowie XIV wieku i stanowił obronną rezydencję dziedziców i ośrodek administracyjny rozległych dóbr ziemskich. W rękach Koziegłowskich był w posiadaniu do 1519 roku. Wówczas zamek zakupił biskup krakowski Jan Konarski i od tego czasu dobra te stanowiły własność biskupstwa krakowskiego. W 1598 roku zamek był już całkowicie zrujnowany, a resztki budowli rozebrano ostatecznie w XIX stuleciu w celu wybrukowania lokalnej drogi.

Architektura

Zamek wzniesiono wśród podmokłych łąk bagnistej doliny na wschód od miasta. Został zbudowany z łamanego wapienia, a jego mury obronne ułożono na planie prostokąta o wymiarach 50×25 metrów. Posiadały grubość do 1,4 metra. W ich obrębie w zachodniej części majdanu umieszczono budynek mieszkalny na planie prostokąta o szerokości 8 metrów, długości nie zdołano ustalić. Po wschodniej stronie budynku rozciągał się brukowany dziedziniec. Wjazd do zamku znajdował się od wschodu i prowadził przez wieżę bramną, przystawioną od zewnątrz do muru obwodowego. Wzniesiono ja na planie kwadratu o boku 9 metrów i wzmocniono przyporami. Mury wieży dochodziły do 2,4 metra grubości. Do bramy prowadziła długa na 125 metrów grobla. Całość otaczały dwa pierścienie wałów ziemnych rozdzielonych fosą. Prawdopodobnie po wschodniej stronie znajdowało się owalne przedzamcze, otoczone dodatkową fosą i wałem. Z dokumentów wynika iż na zamku znajdowała się między innymi piekarnia, kaplica i pomieszczenie przy wieży.

Stan obecny

Zamek nie zachował się do czasów współczesnych. Wstęp na teren gdzie widoczne są resztki fundamentów i zarys fos jest wolny. 

pokaż miejsce na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Leksykon zamków w Polsce, L.Kajzer, S.Kołodziejski, J.Salm, Warszawa 2003.
Moskal, K. Zamki w dziejach Polski i Słowacji, Nowy Sącz 2004.