Konin – kościół św Bartłomieja

Historia

   Kościół św Bartłomieja pochodzi z przełomu XIV i XV wieku.  Jego najstarszą częścią jest prezbiterium i zakrystia, która zajęła dawną kaplicę św. Trójcy. Ceglane nawy i kaplica zostały wybudowane w XV wieku. W późniejszych stuleciach dobudowano od południowej strony renesansową kaplicę Najświętszej Maryi Panny, a w XIX wieku kruchtę od strony północnej. W latach 1866-1872 przeprowadzono kapitalny remont, kolejne prace restauracyjne miały miejsce na początku XX wieku.

Architektura

   Kościół jest budowlą trójnawową, wzniesioną z cegły, jedynie w dolnych partiach z bloków kamiennych. W zewnętrznej bryle widoczne są ślady późniejszej przebudowy. Fasada frontowa zwieńczona jest szczytem rozczłonkowanym blendami, o charakterystycznej dla baroku linii falistej. Architektura wnętrz zachowała jednolity gotycki charakter. Trójkątne, zamknięte prezbiterium posiada sklepienie siatkowe, natomiast w nawach znajdują się sklepienia gwiaździste. Gotycką kaplicę przykrywa sklepienie krzyżowo-żebrowe. Ze średniowiecznego wyposażenia świątyni zachowały się w drzwiach frontowych dwa uchwyty w kształcie lwich głów, oraz chrzcielnica datowana na drugą połowę XV wieku.
    Obok kościoła zobaczyć można romański słup drogowy, ustawiony w 1151 roku w połowie drogi z Kruszwicy do Kalisza. Uznawany za najstarszy znak drogowy w Polsce. Wykuty jest z piaskowca i liczy około 2,5 metra wysokości. Jego pochodzenie nie jest wyjaśnione, przypuszcza się, iż fundatorem mógł być palatyn Bolesława Krzywoustego, Piotr Włostowic.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Strona internetowa regionwielkopolska.pl, Kościół pw. św. Bartłomieja w Koninie.