Karpień – zamek

Historia

Zamek zwany Karpień powstał na początku XIV wieku, być może na miejscu starszego grodu. W  XIV i XV wieku był siedzibą szlachty władającej państewkiem feudalnym obejmującym obszar doliny rzeki Białej Lądeckiej i jej dopływów. Położony w strategicznym miejscu strzegł również kilku przełęczy przez które prowadziły trakty handlowe, w tym jeden z ważniejszych, z Wieliczki do Pragi nazwany później Solną Drogą. W 1346 roku król Jan Luksemburski podarował zamek Tomaszowi Gloubosowi, a w 1354 roku Karol IV ofiarował go swemu bratu, margrabiemu morawskiemu Janowi. Następnie był własnością Talwitzów, Parchwitzów i Niemanitzów. W 1428 roku został zniszczony przez Husytów, a potem stał się siedzibą rycerza rozbójnika Hinka Kruszyny z Lichnic. W 1443 roku zdobył go książę opawsko-ziębicki Wilhelm na czele wojsk miast śląskich, jednak dalej  służył jako gniazdo rabusiów. Ostatecznie został zniszczony dopiero w 1513 roku i nie był już odbudowany.

Architektura

Zamek ulokowano na skalistym wzgórzu zwanym Karpiakiem. Składał się z zamku górnego i położonego na północny – zachód od niego przedzamcza. Zajmuje obszar około 30×74 metrów. Zamek górny tworzy czworobok, zaokrąglony od strony północno – zachodniej. Przy kurtynie wschodniej stał główny dom zamkowy, a przy północnej dwuizbowy budynek sąsiadujący z wąską bramą. W XV wieku do narożnika zachodniego dostawiono półkolistą dobudówkę, prawdopodobnie o charakterze obronnym.

Stan obecny

Do dziś zachowały się jedynie fragmenty kamiennych murów przyziemia. Dobrze widoczny jest jednak podział obiektu na zamek górny i podzamcze. Wstęp na teren zamku jest wolny.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Leksykon zamków w Polsce, L.Kajzer, S.Kołodziejski, J.Salm, Warszawa 2003.