Janowice Wielkie – zamek Bolczów

Historia

Przyjmuje się, iż zamek Bolczów wzniósł około 1375 roku ochmistrz książąt świdnickich mikołaj Bolcze. Popierał on ruch husycki, a warownia stał się gniazdem raubritterów. W 1433 roku została zniszczona przez mieszczan świdnickich. Zamek został odbudowany dopiero w latach 1517-1518 przez Hansa Dippolda von Burghausa. Powstał wtedy nowy dziedziniec, a w południowym narożniku wzniesiono wieżę obronną. W latach 1537-1543 Just Dietz, dworzanin Zygmunta Starego zmodernizował system obronny budując barbakan i basteję. Upadek zamku nastąpił w 1645 roku za sprawą Szwedów, którzy zdobyli go w czasie wojny trzydziestoletniej, a następnie spalili. Odtąd budowla nie była zamieszkana.

Architektura

Najstarszą częścią warowni jest zamek górny, zajmujący teren między dwiema formacjami skalnymi. Na wzniesieniu północno – zachodnim zwanym Kapelanią stanął kamienny dom mieszkalny. Kolejny dom umieszczony od północy był prostokątny w planie, o wymiarach 7,8 x 20 metrów i podpiwniczony sklepioną komora z przedsionkiem. W przyziemiu posiadał dwie izby.  Po przeciwnej stronie, od południowego zachodu wybudowano narożną, czworoboczną wieżę obronną. Bramę zlokalizowano w kurtynie południowej. Prowadziła ona na nieregularne przedzamcze, utworzone zapewne po 1433 roku. Tworzyły je dwa dziedzińce, rozdzielone grupą skał. Nowożytną fazę rozwoju prezentuje rozbudowany system bramny od strony południowo – wschodniej. Późnośredniowieczną wieżę z przejazdem uzupełnia od północy basteja i półkoliste przedbramie prowadzące nad most.

Stan obecny

Z trzech głównych części budowli najlepiej zachowała się do dzisiaj część XVI wieczna, z murem barbakanu, basteją oraz bramą wjazdową. Zobaczyć także można ciąg murów obwodowych z otworami strzelczymi, cysterną na wodę, oraz fragmenty domu mieszkalnego na zamku wysokim. Ruina jest udostępniona do zwiedzania.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Leksykon zamków w Polsce, L.Kajzer, S.Kołodziejski, J.Salm, Warszawa 2003.