Iwięcino – kościół Matki Boskiej

Historia

   Kościół w Iwięcinie powstał pod koniec XIV wieku z inicjatywy cystersów z klasztoru w Bukowie Morskim. W okresie reformacji, od około 1535 roku został przejęty przez protestantów. W roku 1732 roku został przebudowany po zniszczeniach spowodowanych uderzeniem pioruna. Wtedy to pochylono wieżę w kierunku zachodnim, aby uodpornić ją na silne wiatry zachodnie.

Architektura

   Kościół jest ceglaną, orientowaną gotycką budowlą składającą się z prostokątnego korpusu nawowego zakończonego wielobocznie, ale co ciekawie nieregularnie zamkniętym prezbiterium od strony wschodniej. Od strony zachodniej znajduje się masywna wieża o elewacjach ozdobionych ostrołukowymi blendami i z bogatym portalem zachodnim z uskokowymi, profilowanym obramieniem. Wieża i nawa kościoła pokryte są gontami dębowymi.
   W kościele przechowuje się wiele cennych zabytków ruchomych z których najstarsze pochodzą jeszcze z okresu zarządzania świątynią przez cystersów. Są to gotyckie sakramentarium oraz krucyfiks. Sakramentarium jest drewnianą szafką, w której przechowywano Najświętszy Sakrament i oleje wykorzystywane podczas mszy. Posiada ozdobny zamek, kołatkę i dekoracyjną rozetkę w centrum płyciny drzwiczek. W górnej części ozdobione jest krenelażem, u dołu wyciętym trójliściem.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Pilch.J, Kowalski S., Leksykon zabytków Pomorza Zachodniego i ziemi lubuskiej, Warszawa 2012.

Strona internetowa encyklopedia.szczecin.pl, Kościół Matki Boskiej Królowej Polski (Iwięcino).