Grodków – miejskie mury obronne

Historia

Mury obronne w Grodkowie powstały pod koniec XIII wieku. W pierwszej połowie XIV wieku z inicjatywy biskupa wrocławskiego Przecława z Pogorzeli zostały podwyższone i wzmocnione basztami. Ok 1600 roku mury miejskie odnowiono, a wieże otrzymały m.in. renesansowe attyki w zwieńczeniu. W latach 1664-1671 mury, zniszczone podczas działań wojny trzydziestoletniej, staraniem biskupa Sebastiana Rostocka zostały po raz kolejny odnowione. Na początku XIX wieku zasypano fosę, rozebrano część fortyfikacji, lecz również odnowiono niektóre wieże.

Architektura

Pierścień obwarowań miał kształt zbliżony do owalu z czterema wieżami bramnymi: Ziębicką od zachodu, Lewińską od wschodu, Wrocławską od północy i Nyską od południa. Mury obronne były w dolnej kondygnacji murowane z kamienia polnego, zaś w górnej kondygnacji z cegły.

Stan obecny

Do czasów obecnych obwarowania zachowały się we fragmentach w południowo-zachodniej i północnej części miasta. Zobaczyć możemy wieże bramy Lewińskiej i Ziębickiej, obie zwieńczone renesansowymi arkadami, oraz basztę Więzienną.

pokaż bramę Lewińską na mapie

pokaż bramę Ziębicką na mapie

pokaż basztę Więzienną na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego