Gdańsk – średniowieczne młyny miejskie

Historia

   Wielki Młyn wybudowany został przez krzyżaków w 1350 roku na sztucznej wyspie kanału Raduni. Był jednym  z największych średniowiecznych młynów zbożowych w Europie. W 1454 roku opanowali go gdańszczanie należący do antykrzyżackiego sprzysiężenia, co zapoczątkowało powstanie przeciwko zwierzchnictwu Zakonu Krzyżackiego. Po zwycięskiej dla Polski wojnie trzynastoletniej, król Kazimierz Jagiellończyk przekazał młyn gdańszczanom. Aż do 1939 roku pozostawał w użyciu i produkował do 200 ton mąki dziennie. W czasie II Wojny Światowej został częściowo zniszczony. W 2016 roku został przekazany na potrzeby Muzeum Bursztynu.
   Gdańsk może się poszczycić drugim średniowiecznym młynem wodnym, znajdującym się także na kanale Raduni na Starym Mieście. Postał on około 1400 roku i pełnił głównie funkcje spichrza dla produktów pochodzących z położonego po przeciwległej strony ulicy Wielkiego Młyna.

Architektura

   Wielki Młyn ma 26 metrów wysokości i 41 metrów długości, posiadał 18 kół czerpakowych o średnicy 5 metrów. Koła te znajdowały się na dwóch dolnych kondygnacjach, sześć wyższych pięter przeznaczonych było na magazyn. W dobudówce od wschodu można było piec chleb, następnie sprzedawany między innymi na Moście Chlebowym przy Ratuszu Starego Miasta. Wokół Wielkiego Młyna powstało także wiele innych budynków, jak: stajnie, ławy chlebowe i dom kierownika młynu.

pokaż Wielki Młyn na mapie

pokaż Mały Młyn na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Strona internetowa wikipedia.org, Wielki Młyn w Gdańsku.