Chęciny – klasztor franciszkanów

Historia

Klasztor franciszkanów w Chęcinach powstał w II połowie XIV wieku z inicjatywy króla Kazimierza Wielkiego. W 1465 roku kościół klasztorny uległ zniszczeniu w wyniku pożaru. W latach 1581-1603 świątynia, będąc we władaniu innowierców, została poważnie zdewastowana. Po odbudowie przez starostę Stanisława Branickiego klasztor został ponownie zniszczony przez żołnierzy Franciszka Rakoczego. W XIX wieku klasztor przeznaczono na więzienie, następnie szkołę, rzeźnię i hotel. Franciszkanie powrócili do niego dopiero w 1991 roku.

Architektura

Gotycki kościół klasztorny pw. Wniebowzięcia NMP jest orientowany, wzniesiony z łamanego kamienia wapiennego. Składa się z dwuprzęsłowej nawy oraz węższego, trójprzęsłowego prezbiterium zamkniętego wielobocznie. Sklepienia w świątyni są kolebkowo-krzyżowe z nakładanymi dekoracyjnymi żebrami. W 1947 roku odkryto fragmenty polichromii na ścianie tęczowej z II połowy XV wieku z podpisem brata Anioła z Sącza. Ściany skrzydeł klasztoru tworzą wewnętrzny, prawie kwadratowy wirydarz. Elewacje ścian są skromne i podparte szkarpami. Elewacje zewnętrzne są tynkowane, pierwotnie były kamienne.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego