Bydgoszcz – zamek

Historia

Zamek  w Bydgoszczy powstał z inicjatywy króla Kazimierza Wielkiego jako jeden z punktów obronnych wzmacniających ówczesną granicę polsko-krzyżacką. Budowa trwała od około 1343 roku do przełomu lat 50/60 – tych XIV wieku. Po śmierci fundatora w latach 1370-1377 zamek otrzymał jako lenno jego wnuk Kaźko słupski. W 1409 roku zdobyty przez Krzyżaków i odzyskany po ośmiodniowym oblężeniu wymagał remontu, którego osobiście doglądał Władysław Jagiełło. Po zakończeniu wojny trzynastoletniej z zakonem krzyżackim w 1466 roku zamek stracił swoje pierwotne znaczenie militarne jako strażnica graniczna. Urzędujący na nim starostowie nie prowadzili większych prac budowlanych pozostawiając obiekt w niezmienionej formie. Jedynie w latach 1632-1645 starosta Jerzy Ossoliński otoczył zamek ziemnymi fortyfikacjami bastionowymi. Zagładę warowni przyniósł rok 1656 kiedy to został wysadzony w powietrze przez szwedzkich saperów.  Stopniowo rozbierany w XVIII i XIX wieku, traktowany był jako źródło darmowego materiału budowlanego.

Architektura

Zamek był założeniem czworobocznym o wymiarach 40×50 metrów, ulokowanym na wyspie o kształcie stożka. W późnym średniowieczu składał się z dwóch domów opartych o dłuższe kurtyny oraz domu trzeciego, prawdopodobnie młodszego, łączącego je od zachodu. W północnej części kurtyny wschodniej mieściła się brama, a potem wysunięta przed lico murów czworoboczna wieża bramna. Trzy narożniki założenia wzmocnione były przez czworoboczne, pięciokondygnacyjne wieże, które nadawały zamkowi charakter silnej twierdzy.

Stan obecny

Zamek nie zachował się do czasów współczesnych.

pokaż miejsce po zamku na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Leksykon zamków w Polsce, L.Kajzer, S.Kołodziejski, J.Salm, Warszawa 2003.