Braniewo – bazylika św Katarzyny

Historia

Budowę bazyliki św Katarzyny w Braniewie rozpoczęto w 1346 roku. Została ona wzniesiona na tym samym miejscu gdzie już wcześniej od około 1280 roku istniał kościół drewniany. W 1381 roku ukończona została budowa chóru i korpusu kościoła. Użytkowany był w pełni od 1399 roku, choć do całkowitego ukończenia prac minęło jeszcze wiele lat. Około 1426 roku podjęto prace przy budowie potężnej wieży u której stóp powstały dwie kaplice. W 1500 roku biskup Łukasz Watzenrode założył na wschodniej stronie północnej nawy bocznej, murowaną emporę, zamknięta sklepieniem gwiaździstym. W XVII wieku kościół otrzymał bogate wyposażenie m.in. ołtarz główny, drewniane stalle kapłańskie i ławy dla rajców miejskich. Świątynia na przestrzeni lat ulegała wielu uszkodzeniom. W 1480 roku na skutek uderzenia pioruna, w 1520 roku w czasie wojny pruskiej i najgorsze w czasie II wojny światowej, kiedy to z murów kościoła zachowały się jedynie w całości strona południowa, połowa północnej i chór wschodni. Z wieży pozostał jeden kikut, natomiast przetrwało 9 z 10 masywnych filarów głównego korpusu. Odbudowę i restaurację przeprowadzono w 1979 roku.

Architektura

Kościół św. Katarzyny w Braniewie jest gotyckim kościołem halowym o długości 41 metrów oraz szerokości 25 metrów. Od wschodu posiada krótkie,  wielobocznie zamknięte prezbiterium, a fasadę zachodnią stanowi wielka, masywna wieża, obudowana od północy i południa dwiema kaplicami. Wieża była pierwotnie nieco wyższa, jest ona zdobiona licznymi blendami i regularnie rozmieszczonymi oknami. Trójnawowe wnętrze kościoła tworzy dziesięć ośmiokątnych, masywnych filarów, ustawionych w dwóch rzędach, które przykrywa gwiaździste sklepienie.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Strona internetowa bazylikabraniewo.pl